Bu sayfadaki nota adları uluslararası harf adlarıdır ve sayı oktavı gösterir: C4 orta C’dir. C = Do, D = Re, E = Mi, F = Fa, G = Sol, A = La, B = Si.
İki çubuk da tek bir ölçekte yazılı perdedir. Alttaki çubuk, The Whole Horn’un öğrencinin rahat çalabildiği ses alanı olarak kabul ettiği alandır — bir aralık, bir çit değil.
Alto saksofon, sol anahtarında yazılır; bir partide göreceğiniz ses aralığı B♭3 – F♯6 arasındadır — yaklaşık 2,7 oktav. Orkestrasyon kitaplarının yayımladığı ve bir bestecinin içinde yazdığı değer budur. “Bu çalgı için sayfaya neler yazabilirim?” sorusunun yanıtıdır.
Alto saksofon bir E♭ çalgısıdır: büyük altılı aşağıda duyulur. Yazılı ses aralığındaki her nota aynı aralık kadar kayar; dolayısıyla duyulan ses aralığı, yazılı ses aralığının bütünüyle kaydırılmış halidir — konser perdesinde D♭3 – A5. Hiçbir şey sıkışmaz ya da gerilmez; bir ses aralığı, tek bir nota nasıl transpoze edilirse tam öyle transpoze edilir.
Bir besteci bir hattın çalgıya uyup uymadığını denetlerken ya da bir şef alto saksofonun önündeki partiyi neden çalamadığını anlamaya çalışırken önemli olan değer budur. Yazılı ses aralığı “bunu okuyabilir miyim?” sorusunu yanıtlar; duyulan ses aralığı ise “bu, istediğim perde olacak mı?” sorusunu.
| Nota | Yazılı | Duyulan |
|---|---|---|
| Yazılan en pes nota | B♭3 | D♭3 |
| Yazılan en tiz nota | F♯6 | A5 |
| Öğrencinin rahat çalabildiği en pes nota | B♭3 | D♭3 |
| Öğrencinin rahat çalabildiği en tiz nota | F♯6 | A5 |
Çoğu çalgıda yazılan aralık ile gelişmekte olan bir çalgıcının hâkim olduğu aralık birbirinden farklıdır; aksini varsaymak, bir partinin yazıldığı bölüm tarafından çalınamaz hâle gelmesinin yoludur. Bu, istisnalardan biridir ve nedeni çalgıya özgüdür: saksofonda yazılan aralığın üst sınırı altissimo sınırının kendisidir. Yazılı F♯6, klapelerin kendi başına ürettiği son notadır — bunun üstündeki her şey klape eklenerek değil, voicing ve harmonik parmak düzenleriyle elde edilir. Bu yüzden burada üstten kırpılacak sıradan notalardan oluşan bir bant yoktur: klapeli ses alanının tamamı aralığın kendisidir. The Whole Horn, B♭3 – F♯6 aralığını alto saksofon için öğrencinin rahat çalabildiği yazılı ses alanı olarak kabul eder; konser perdesinde D♭3 – A5 duyulur.
Bu bir aralıktır, bir çit değil. Gelişmekte olan bir çalgıcının nota artık işin zor kısmı olmayacak kadar kendini güvende hissettiği yerdir — çalgının dayattığı bir sınır değildir ve kimseye “sınırın budur” denmemelidir. İki uç da çalışmayla dışarıya doğru genişler, farklı hızlarda; üstte ve altta farklı nedenlerle. Bugün F♯6 notasına ulaşamayan bir öğrenci aralığın dışında değildir; o aralığa doğru yoldadır.
Alto saksofon için yaygın olarak yazılan en tiz nota F♯6 olup konser perdesinde A5 duyulur. Bu, yazılan aralığın üst sınırıdır; bir ölçüm değil, bir yayıncılık geleneğidir: bu notanın üstünde besteci, çalgıcının o notaya sahip olduğunu artık varsayamaz.
Yazılı F♯6 notasının üstünde alto saksofon, altissimo registresine girer; bu register klape eklenerek değil, harmonik parmak düzenleri ve voicing değişikliğiyle çalınır. Bu farklı bir çalgı değildir ve bir hile de değildir — harmonik alıştırmalarının eğittiği harmonik serinin ta kendisidir. Yayıncılar F♯6 üstünü nadiren yazar, çünkü çalgıcının bunu geliştirmiş olduğunu varsayamazlar; geliştirmiş bir solist çok daha yükseğe çıkar.
Yazılan ses aralığı — yazılı B♭3 – F♯6 — bu sitenin bando transpozisyon tablosunda zaten yayımladığı değerdir; iki sayfa bunu tek bir tablodan okuduğu için birbiriyle çelişemez. Bu çalgıların öğretildiği ve partilerinin yazıldığı standart aralık budur.
Öğrencinin rahat çalabildiği aralık — yazılı B♭3 – F♯6 — The Whole Horn’un kendi çalgı tablosundan gelir; uygulamanın kendisi de bu tabloyu okur. Tablonun başlığı kuralı belirtir: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. Bu, belirtilmiş bir yaklaşıma sahip, yayımlanmış bir kurum içi değerdir; bir paragrafı doldurmak için yazılmış bir tahmin değildir.
Duyulan ses aralığı burada saklanmaz, yazılı ses aralığından aralık hesabıyla türetilir — saklanan ikinci bir kopya, birincisiyle çelişebilecek bir kopyadır.
Alto saksofonun standart yazılı ses aralığı B♭3 – F♯6 arasıdır; yaklaşık 2,7 oktav. Bu yazılı notalar konser perdesinde D♭3 – A5 olarak duyulur.
Alto saksofon için yaygın olarak yazılan en tiz nota F♯6 olup konser perdesinde A5 duyulur. Bu, partilerin yazıldığı aralığın en üst noktasıdır. Fiziksel bir sınır değildir — bu üst sınırı neyin değiştirdiğini aşağıda görebilirsiniz.
Standart yazılı ses aralığındaki en pes nota B♭3 olup konser perdesinde D♭3 duyulur. The Whole Horn, B♭3 notasını öğrencinin rahat çalabildiği en pes yazılı nota olarak kabul eder.
The Whole Horn’un alto saksofon için öğrencinin rahat çalabildiği yazılı ses aralığı B♭3 – F♯6 arasıdır; konser perdesinde D♭3 – A5 duyulur. Gelişmekte olan bir çalgıcının kendini güvende hissettiği alan burasıdır, bir çit değil — uçlar çalışmayla dışarıya doğru genişler ve bu genişleme çalgıcıdan çalgıcıya farklı hızda olur.
Hayır. E♭ perdesindeki alto saksofon yazılandan büyük altılı aşağıda duyulur; bu nedenle yazılı ses aralığı B♭3 – F♯6, konser perdesinde D♭3 – A5 olarak duyulur.
Standart yazılı ses aralığında yaklaşık 2,7 oktav, B♭3 ile F♯6 arası. The Whole Horn bu aralığın tamamını öğrencinin rahat çalabildiği aralık olarak kabul eder.
The Whole Horn, on iki majör gamın hepsini alto saksofonun kendi yazılı perdesinde ve sol anahtarında çalar; yani okuduğunuz, çaldığınızdır.
Uygulamayı edinin → Tüm çalgıların ses aralıkları