Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Oba paski przedstawiają wysokość zapisaną, w jednej skali. Dolny pasek to skala, którą The Whole Horn uznaje za komfortową dla uczącego się — zakres, a nie płot.
Klarnet basowy jest zapisywany w kluczu wiolinowym, a zakres, który znajdziesz w partii, sięga od E3 do C7 — około 3,7 oktawy. To wartość podawana w podręcznikach instrumentacji i ta, w obrębie której pisze kompozytor. Jest odpowiedzią na pytanie „co mogę zapisać w nutach dla tego instrumentu”.
Klarnet basowy jest instrumentem w stroju B♭: brzmi o nonę wielką niżej. Każdy dźwięk zapisanego zakresu przesuwa się o ten sam interwał, więc zakres rzeczywisty to cały zakres zapisany, przesunięty w całości — w brzmieniu rzeczywistym od D2 do B♭5. Nic nie jest ściskane ani rozciągane; zakres transponuje się dokładnie tak jak pojedynczy dźwięk.
To właśnie ta wartość się liczy, gdy kompozytor sprawdza, czy linia się mieści, albo dyrygent ustala, dlaczego klarnet basowy nie może zagrać partii, którą ma przed sobą. Zakres zapisany odpowiada na pytanie „czy potrafię to odczytać”, a zakres rzeczywisty — „czy to będzie wysokość, o którą mi chodziło”.
| Dźwięk | Zapisany | Brzmi |
|---|---|---|
| Najniższy dźwięk w partiach | E3 | D2 |
| Najwyższy dźwięk w partiach | C7 | B♭5 |
| Najniższy dźwięk komfortowy dla ucznia | E3 | D2 |
| Najwyższy dźwięk komfortowy dla ucznia | G5 | F4 |
Zakres w partiach i zakres, który ma opanowany rozwijający się muzyk, to nie to samo, a udawanie, że jest inaczej, kończy się partią, której nie da się zagrać sekcji, dla której ją napisano. The Whole Horn uznaje od E3 do G5 za zapisaną skalę klarnetu basowego komfortową dla uczącego się, brzmiącą od D2 do F4.
To zakres, a nie płot. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się na tyle pewnie, że sam dźwięk nie jest już najtrudniejszy — nie jest to granica narzucona przez instrument ani limit, o którym ktokolwiek miałby słyszeć, że go ma. Oba końce przesuwają się na zewnątrz dzięki ćwiczeniu, w różnym tempie, i z innych powodów u góry niż na dole. Uczeń, który dziś nie sięga do G5, nie jest poza zakresem; jest w drodze do niego.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla klarnetu basowego to C7, który brzmi jako B♭5. To szczyt zakresu w partiach, czyli konwencja wydawnicza, a nie pomiar: to dźwięk, powyżej którego kompozytor nie może już zakładać, że wykonawca go ma.
Klarnet basowy ma ten sam system aplikatur co klarnet sopranowy i tę samą zapisaną skalę, ale w górnym rejestrze większego instrumentu znacznie trudniej panować nad dźwiękiem, więc partie rzadko zbliżają się do teoretycznej górnej granicy. Na dole zapisane E3 zakłada instrument zbudowany do niskiego E♭; wiele profesjonalnych klarnetów basowych sięga niskiego C i ma dodatkową mechanikę klap.
Zakres w partiach — zapisany od E3 do C7 — to wartość, którą ta witryna już publikuje w tabeli transpozycji dla orkiestry dętej; obie strony czerpią ją z jednej tabeli, więc nie mogą się ze sobą rozjechać. To standardowy zakres, w jakim uczy się gry na tych instrumentach i w jakim pisze się dla nich partie.
Zakres komfortowy dla uczącego się — zapisany od E3 do G5 — pochodzi z własnej tabeli instrumentów The Whole Horn, tej, którą czyta sama aplikacja. Jej nagłówek określa zasadę: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. To opublikowana wartość własna, z jasno określoną filozofią, a nie szacunek wpisany po to, by wypełnić akapit.
Zakres rzeczywisty jest tu wyprowadzany z zakresu zapisanego za pomocą interwału, a nie przechowywany — przechowywana druga kopia to kopia, która może się nie zgadzać z pierwszą.
Standardowy zapisany zakres klarnetu basowego wynosi od E3 do C7, czyli około 3,7 oktawy. Te zapisane dźwięki brzmią od D2 do B♭5.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla klarnetu basowego to C7, który brzmi jako B♭5. To górna granica zakresu, w jakim pisze się partie. Nie jest to granica fizyczna — poniżej zobaczysz, co ją przesuwa.
Najniższy dźwięk w standardowym zapisanym zakresie to E3, brzmiący jako D2. The Whole Horn uznaje E3 za najniższy zapisany dźwięk komfortowy dla uczącego się.
Zapisany zakres klarnetu basowego komfortowy dla uczącego się w The Whole Horn wynosi od E3 do G5, a brzmi od D2 do F4. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się pewnie — zakres, a nie płot: granice przesuwają się z ćwiczeniem, i to w różnym tempie u różnych osób.
Nie. Klarnet basowy w stroju B♭ brzmi o nonę wielką niżej, więc zapisany zakres od E3 do C7 brzmi od D2 do B♭5.
Około 3,7 oktawy w standardowym zapisanym zakresie, od E3 do C7. Przedział komfortowy dla uczącego się jest węższy: od E3 do G5.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków klarnetu basowego i w kluczu wiolinowym, więc to, co czytasz, jest tym, co grasz.
Pobierz aplikację → Zakresy wszystkich instrumentów