Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Oba paski przedstawiają wysokość zapisaną, w jednej skali. Dolny pasek to skala, którą The Whole Horn uznaje za komfortową dla uczącego się — zakres, a nie płot.
Trąbka jest zapisywana w kluczu wiolinowym, a zakres, który znajdziesz w partii, sięga od F♯3 do C6 — około 2,5 oktawy. To wartość podawana w podręcznikach instrumentacji i ta, w obrębie której pisze kompozytor. Jest odpowiedzią na pytanie „co mogę zapisać w nutach dla tego instrumentu”.
Trąbka jest instrumentem w stroju B♭: brzmi o sekundę wielką niżej. Każdy dźwięk zapisanego zakresu przesuwa się o ten sam interwał, więc zakres rzeczywisty to cały zakres zapisany, przesunięty w całości — w brzmieniu rzeczywistym od E3 do B♭5. Nic nie jest ściskane ani rozciągane; zakres transponuje się dokładnie tak jak pojedynczy dźwięk.
To właśnie ta wartość się liczy, gdy kompozytor sprawdza, czy linia się mieści, albo dyrygent ustala, dlaczego trąbka nie może zagrać partii, którą ma przed sobą. Zakres zapisany odpowiada na pytanie „czy potrafię to odczytać”, a zakres rzeczywisty — „czy to będzie wysokość, o którą mi chodziło”.
| Dźwięk | Zapisany | Brzmi |
|---|---|---|
| Najniższy dźwięk w partiach | F♯3 | E3 |
| Najwyższy dźwięk w partiach | C6 | B♭5 |
| Najniższy dźwięk komfortowy dla ucznia | F♯3 | E3 |
| Najwyższy dźwięk komfortowy dla ucznia | A5 | G5 |
Zakres w partiach i zakres, który ma opanowany rozwijający się muzyk, to nie to samo, a udawanie, że jest inaczej, kończy się partią, której nie da się zagrać sekcji, dla której ją napisano. The Whole Horn uznaje od F♯3 do A5 za zapisaną skalę trąbki komfortową dla uczącego się, brzmiącą od E3 do G5.
To zakres, a nie płot. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się na tyle pewnie, że sam dźwięk nie jest już najtrudniejszy — nie jest to granica narzucona przez instrument ani limit, o którym ktokolwiek miałby słyszeć, że go ma. Oba końce przesuwają się na zewnątrz dzięki ćwiczeniu, w różnym tempie, i z innych powodów u góry niż na dole. Uczeń, który dziś nie sięga do A5, nie jest poza zakresem; jest w drodze do niego.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla trąbki to C6, który brzmi jako B♭5. To szczyt zakresu w partiach, czyli konwencja wydawnicza, a nie pomiar: to dźwięk, powyżej którego kompozytor nie może już zakładać, że wykonawca go ma.
Nie ma klapy ani wentyla, który zatrzymuje trąbkę na zapisanym C6. Wentyle tylko wybierają, który szereg harmoniczny brzmi, a alikwoty tego szeregu zbliżają się do siebie tym bardziej, im wyżej się idzie — więc ponad pięciolinią dźwięk wybiera się powietrzem i ambuszurą, a nie aplikaturą. Dlatego górna granica zależy od rozwoju wykonawcy i dlatego pierwszy trębacz w big bandzie rutynowo pracuje powyżej tego, dokąd sięgałaby zapisana partia.
Zakres w partiach — zapisany od F♯3 do C6 — to wartość, którą ta witryna już publikuje w tabeli transpozycji dla orkiestry dętej; obie strony czerpią ją z jednej tabeli, więc nie mogą się ze sobą rozjechać. To standardowy zakres, w jakim uczy się gry na tych instrumentach i w jakim pisze się dla nich partie.
Zakres komfortowy dla uczącego się — zapisany od F♯3 do A5 — pochodzi z własnej tabeli instrumentów The Whole Horn, tej, którą czyta sama aplikacja. Jej nagłówek określa zasadę: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. To opublikowana wartość własna, z jasno określoną filozofią, a nie szacunek wpisany po to, by wypełnić akapit.
Zakres rzeczywisty jest tu wyprowadzany z zakresu zapisanego za pomocą interwału, a nie przechowywany — przechowywana druga kopia to kopia, która może się nie zgadzać z pierwszą.
Standardowy zapisany zakres trąbki wynosi od F♯3 do C6, czyli około 2,5 oktawy. Te zapisane dźwięki brzmią od E3 do B♭5.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla trąbki to C6, który brzmi jako B♭5. To górna granica zakresu, w jakim pisze się partie. Nie jest to granica fizyczna — poniżej zobaczysz, co ją przesuwa.
Najniższy dźwięk w standardowym zapisanym zakresie to F♯3, brzmiący jako E3. The Whole Horn uznaje F♯3 za najniższy zapisany dźwięk komfortowy dla uczącego się.
Zapisany zakres trąbki komfortowy dla uczącego się w The Whole Horn wynosi od F♯3 do A5, a brzmi od E3 do G5. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się pewnie — zakres, a nie płot: granice przesuwają się z ćwiczeniem, i to w różnym tempie u różnych osób.
Nie. Trąbka w stroju B♭ brzmi o sekundę wielką niżej, więc zapisany zakres od F♯3 do C6 brzmi od E3 do B♭5.
Około 2,5 oktawy w standardowym zapisanym zakresie, od F♯3 do C6. Przedział komfortowy dla uczącego się jest węższy: od F♯3 do A5.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków trąbki i w kluczu wiolinowym, więc to, co czytasz, jest tym, co grasz.
Pobierz aplikację → Zakresy wszystkich instrumentów