Każdy dźwięk od niskiego F♯ do wysokiego C, wentyl po wentylu — dźwięk zapisany, wysokość rzeczywista i sposób działania transpozycji B♭.
Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Kornecista: ta tabela jest także twoja. Kornet B♭ ma tę samą długość rury i ten sam system wentyli co trąbka B♭, więc każda aplikatura i każdy zapisany dźwięk tutaj są identyczne — różnią się tylko menzura i ustnik, co zmienia brzmienie, a nie dźwięki. Zakres kornetu znajdziesz tutaj.
Zapisany od F♯3 do środkowego C (C4) — dół codziennego zakresu trąbki.
Zapisany od C♯4 do C w trzecim polu (C5) — serce instrumentu.
Zapisany od C♯5 do wysokiego C (C6). Aplikatury powtarzają niższe układy — praca odbywa się w powietrzu i ambuszurze.
Tu, wysoko, alikwoty leżą blisko siebie, więc każdy dźwięk może zabrzmieć z więcej niż jedną aplikaturą, a większość pracy wykonują ambuszura i powietrze — nie palce. Najczęściej używana aplikatura jest wymieniona jako pierwsza; wybierz tę, która dla ciebie najlepiej mówi i stroi. (Podwójne wysokie C jest otwarte.)
| Zapisany | Brzmi | Najczęstsza | Używana także |
|---|---|---|---|
| C♯6 | B5 | 1·2 | — |
| D6 | C6 | 1 | otwarte |
| E♭6 | D♭6 | 2 | — |
| E6 | D6 | otwarte | 1·2 |
| F6 | E♭6 | 1 | — |
| F♯6 | E6 | 2 | otwarte |
| G6 | F6 | otwarte | 1·3 |
Płynniejsze rozwiązania dla konkretnych fragmentów, legata i trylów.
The Whole Horn odtwarza dwanaście gam durowych we własnej zapisanej wysokości dźwięków trąbki, z regulacją tempa, do którego możesz ćwiczyć.
Pobierz aplikację →Standardowa trąbka jest instrumentem w stroju B♭ — brzmi o sekundę wielką (cały ton) niżej, niż zapisano. Gdy trębacz czyta zapisane C, wydaje B♭ rzeczywiste. Aby dopasować się do melodii w brzmieniu rzeczywistym, partię trąbki zapisuje się o cały ton wyżej, niż brzmi.
Standardowy zapisany zakres to od niskiego F♯3 do wysokiego C6 („wysokie C”). Ponieważ trąbka brzmi o cały ton niżej, jest to w brzmieniu rzeczywistym od E3 do B♭5. Zaawansowani wykonawcy sięgają znacznie powyżej wysokiego C, używając tych samych układów wentyli, które po prostu powtarzają się w górnym rejestrze.
Każda kombinacja wentyli daje cały szereg alikwotów (harmoniczny), a nie pojedynczy dźwięk. Przy otwartych wentylach można na przykład zagrać C4, G4, C5, E5, G5 i C6 — przechodzisz między nimi powietrzem i ambuszurą, a nie zmianą wentyli. Dlatego aplikatura otwarta, wentyl 1 i pozostałe kombinacje wracają po kilka razy w całym zakresie.
Kombinacje 1·3 i 1·2·3 są skonstruowane za wysoko — najbardziej niskie D (1·3), niskie C♯ (1·2·3) i niskie F♯ (1·2·3). Podczas gry wysuń kulisę trzeciego wentyla pierścieniem lub hakiem. Ta kulisa istnieje właśnie po to.
Otwórz The Whole Horn, wybierz swój instrument, a dwanaście gam durowych zostanie automatycznie przetransponowanych do zapisanej wysokości dźwięków trąbki — z poprawną transpozycją w każdej tonacji.
Te aplikatury są porównywane ze standardowymi opublikowanymi tabelami. Tam, gdzie tabele różnią się w górnym rejestrze, najczęstsza aplikatura jest wymieniona jako pierwsza.
