Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Oba paski przedstawiają wysokość zapisaną, w jednej skali. Dolny pasek to skala, którą The Whole Horn uznaje za komfortową dla uczącego się — zakres, a nie płot.
Kornet jest zapisywany w kluczu wiolinowym, a zakres, który znajdziesz w partii, sięga od F♯3 do C6 — około 2,5 oktawy. To wartość podawana w podręcznikach instrumentacji i ta, w obrębie której pisze kompozytor. Jest odpowiedzią na pytanie „co mogę zapisać w nutach dla tego instrumentu”.
Kornet jest instrumentem w stroju B♭: brzmi o sekundę wielką niżej. Każdy dźwięk zapisanego zakresu przesuwa się o ten sam interwał, więc zakres rzeczywisty to cały zakres zapisany, przesunięty w całości — w brzmieniu rzeczywistym od E3 do B♭5. Nic nie jest ściskane ani rozciągane; zakres transponuje się dokładnie tak jak pojedynczy dźwięk.
To właśnie ta wartość się liczy, gdy kompozytor sprawdza, czy linia się mieści, albo dyrygent ustala, dlaczego kornet nie może zagrać partii, którą ma przed sobą. Zakres zapisany odpowiada na pytanie „czy potrafię to odczytać”, a zakres rzeczywisty — „czy to będzie wysokość, o którą mi chodziło”.
| Dźwięk | Zapisany | Brzmi |
|---|---|---|
| Najniższy dźwięk w partiach | F♯3 | E3 |
| Najwyższy dźwięk w partiach | C6 | B♭5 |
| Najniższy dźwięk komfortowy dla ucznia | F♯3 | E3 |
| Najwyższy dźwięk komfortowy dla ucznia | A5 | G5 |
Zakres w partiach i zakres, który ma opanowany rozwijający się muzyk, to nie to samo, a udawanie, że jest inaczej, kończy się partią, której nie da się zagrać sekcji, dla której ją napisano. The Whole Horn uznaje od F♯3 do A5 za zapisaną skalę kornetu komfortową dla uczącego się, brzmiącą od E3 do G5.
To zakres, a nie płot. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się na tyle pewnie, że sam dźwięk nie jest już najtrudniejszy — nie jest to granica narzucona przez instrument ani limit, o którym ktokolwiek miałby słyszeć, że go ma. Oba końce przesuwają się na zewnątrz dzięki ćwiczeniu, w różnym tempie, i z innych powodów u góry niż na dole. Uczeń, który dziś nie sięga do A5, nie jest poza zakresem; jest w drodze do niego.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla kornetu to C6, który brzmi jako B♭5. To szczyt zakresu w partiach, czyli konwencja wydawnicza, a nie pomiar: to dźwięk, powyżej którego kompozytor nie może już zakładać, że wykonawca go ma.
Podobnie jak trąbka, górna granica kornetu wynika z szeregu harmonicznego i ambuszury wykonawcy, a nie z wentyli. Stożkowa menzura i głębszy ustnik kornetu zmieniają barwę i łatwość górnego rejestru — tradycyjnie opisuje się go jako łagodniejszy i bardziej elastyczny niż trąbkę — ale nie przesuwają zapisanej skali, dlatego partie kornetu i trąbki są pod względem wysokości wymienne.
Zakres w partiach. Tabela instrumentów, na której opiera się tabela transpozycji dla orkiestry dętej na tej witrynie, nie zawiera osobnej pozycji dla kornetu — dlatego powyższe wartości to wartości trąbki B♭, podane tu na tej podstawie, a nie jako niezależnie ustalony zakres kornetu. Przemawiają za tym dwie rzeczy. Własna tabela instrumentów The Whole Horn zawiera pozycję kornetu B♭, której wartości transpozycji i zakresu są identyczne z pozycją trąbki B♭. A artykuł Wikipedii o kornecie stwierdza: „Cornets and trumpets made in a given key (usually the key of B♭) play at the same pitch, and the technique for playing the instruments is nearly identical.”
Zakres komfortowy dla uczącego się. Własna tabela instrumentów The Whole Horn, w której pozycja kornetu B♭ podaje zapisany zakres od F♯3 do A5.
Zakres rzeczywisty. Wyprowadzony z zakresu zapisanego przez transpozycję o sekundę wielką w dół, tym samym mechanizmem zapisu interwałów, z którego korzystają strony o transpozycji.
Standardowy zapisany zakres kornetu wynosi od F♯3 do C6, czyli około 2,5 oktawy. Te zapisane dźwięki brzmią od E3 do B♭5.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla kornetu to C6, który brzmi jako B♭5. To górna granica zakresu, w jakim pisze się partie. Nie jest to granica fizyczna — poniżej zobaczysz, co ją przesuwa.
Najniższy dźwięk w standardowym zapisanym zakresie to F♯3, brzmiący jako E3. The Whole Horn uznaje F♯3 za najniższy zapisany dźwięk komfortowy dla uczącego się.
Zapisany zakres kornetu komfortowy dla uczącego się w The Whole Horn wynosi od F♯3 do A5, a brzmi od E3 do G5. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się pewnie — zakres, a nie płot: granice przesuwają się z ćwiczeniem, i to w różnym tempie u różnych osób.
Nie. Kornet w stroju B♭ brzmi o sekundę wielką niżej, więc zapisany zakres od F♯3 do C6 brzmi od E3 do B♭5.
Około 2,5 oktawy w standardowym zapisanym zakresie, od F♯3 do C6. Przedział komfortowy dla uczącego się jest węższy: od F♯3 do A5.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków kornetu i w kluczu wiolinowym, więc to, co czytasz, jest tym, co grasz.
Pobierz aplikację → Zakresy wszystkich instrumentów