Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Ćwicz we wszystkich tonacjach w wysokości dźwięków własnego instrumentu z The Whole Horn.
App StoreGoogle PlayInstrument transponujący to taki, którego zapisane dźwięki nie zgadzają się z brzmieniem rzeczywistym. Saksofon altowy należy do najczęstszych. Zasada dla saksofonu altowego jest prosta i stała: brzmi o sekstę wielką (dziewięć półtonów) niżej, niż zapisano. Odczytaj zapisane C, a publiczność usłyszy E♭ rzeczywiste. Odczytaj zapisane A, a usłyszy C rzeczywiste.
Dlatego instrument nazywa się „instrumentem w stroju E♭”: zapisane C daje dźwięk E♭, czyli strój, wokół którego zbudowano instrument.
Najprzydatniejsza wersja tego na próbie to kierunek odwrotny — dyrygent orkiestry dętej podaje dźwięk rzeczywisty, a ty musisz wiedzieć, co czytać. Dodaj sekstę wielką:
| Wysokość rzeczywista (brzmienie) | Saksofon altowy czyta |
|---|---|
| B♭ rzeczywiste | G |
| E♭ rzeczywiste | C |
| F rzeczywiste | D |
| C rzeczywiste | A |
| A♭ rzeczywiste | F |
| G rzeczywiste | E |
| D rzeczywiste | B |
Schemat nigdy się nie zmienia: saksofon altowy czyta o sekstę wielką wyżej niż dźwięk rzeczywisty. Przyswojenie tej tabeli to jeden z najszybszych sposobów, by poczuć się swobodnie w orkiestrze dętej lub w zespole jazzowym.
Adolphe Sax zaprojektował całą rodzinę saksofonów — sopran, alt, tenor, baryton — tak, by miała jeden system aplikatur. Ponieważ każdy instrument ma inny rozmiar, ta sama aplikatura daje na każdym inną wysokość. Zapisanie muzyki w transpozycji pozwala wykonawcy przechodzić między rozmiarami bez uczenia się ani jednej aplikatury od nowa. Alt i baryton są w stroju E♭; sopran i tenor — w stroju B♭. Dlatego alt i baryton czytają te same zapisane dźwięki — baryton po prostu brzmi oktawę niżej.
Ponieważ saksofon altowy transponuje, każda gama, którą ćwiczysz, ma nazwę zapisaną i nazwę rzeczywistą. Najszybszy sposób na płynność to ćwiczenie dwunastu gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków własnego instrumentu, przy jednoczesnym słuchaniu każdego dźwięku tak, jak naprawdę brzmi. Zobacz pełną tabelę aplikatur saksofonu altowego — każdy dźwięk z wysokością zapisaną i rzeczywistą — albo przeczytaj o metodzie opanowania wszystkich dwunastu tonacji.
Saksofon altowy jest w stroju E♭. Zapisane C brzmi jako E♭ rzeczywiste, o sekstę wielką niżej, niż zapisano.
Brzmi o sekstę wielką — dziewięć półtonów — niżej, niż zapisano. Aby zapisać melodię w brzmieniu rzeczywistym na saksofon altowy, zapisz ją o sekstę wielką wyżej, niż brzmi.
Zapisane G. B♭ rzeczywiste leży o sekstę wielką poniżej zapisanego G, więc zagranie G na saksofonie altowym daje B♭ rzeczywiste.
Nie. Tenor jest w stroju B♭ i brzmi o nonę wielką niżej, niż zapisano. Alt i baryton to saksofony w stroju E♭; sopran i tenor to saksofony w stroju B♭.
Żeby cała rodzina mogła mieć jeden system aplikatur. Ponieważ każdy rozmiar brzmi inaczej przy tej samej aplikaturze, muzykę zapisuje się w transpozycji — a wykonawca może zmieniać instrumenty bez uczenia się aplikatur od nowa.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych przetransponowanych do zapisanej wysokości dźwięków saksofonu altowego — więc słyszysz brzmienie rzeczywiste, czytając nuty na saksofon altowy.
Pobierz aplikację → Tabela aplikatur saksofonu altowego