Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Ćwicz we wszystkich tonacjach w wysokości dźwięków własnego instrumentu z The Whole Horn.
App StoreGoogle PlayInstrument transponujący to taki, którego zapisane dźwięki nie zgadzają się z brzmieniem rzeczywistym. Tuba nie należy do nich. Odczytaj zapisane C, a publiczność usłyszy C rzeczywiste — to jedno i to samo.
Instrumenty zapisywane w brzmieniu rzeczywistym bywają nazywane „instrumentami w stroju C” i to z nimi pianista może czytać razem, nie przeliczając niczego.
Dla instrumentu nietransponującego ta tabela jest najmniej ciekawa w całej orkiestrze i właśnie o to chodzi — każdy wiersz to ten sam dźwięk dwa razy:
| Wysokość rzeczywista (brzmienie) | Tuba czyta |
|---|---|
| B♭ rzeczywiste | B♭ |
| E♭ rzeczywiste | E♭ |
| F rzeczywiste | F |
| C rzeczywiste | C |
| A♭ rzeczywiste | A♭ |
| G rzeczywiste | G |
| D rzeczywiste | D |
Dlatego właśnie tuba to instrument, o który dyrygent poprosi, by zagrał dźwięk strojeniowy lub pokazał fragment: to, co gra, jest tym, do czego muszą dopasować się wszyscy pozostali, i nie ma nic do przeliczania.
Tuba jest zapisywana w brzmieniu rzeczywistym w kluczu basowym, niezależnie od tego, jaki rozmiar posiada wykonawca. Tuba BB♭, CC, E♭ i F to cztery różne instrumenty z czterema różnymi układami aplikatur, a wykonawca uczy się tych aplikatur — zapisany dźwięk pozostaje w każdym przypadku brzmieniem rzeczywistym. Podobnie jak w puzonie, wyjątkiem są partie dla brytyjskich brass bandów, zapisywane w transpozycji w kluczu wiolinowym.
Standardowy zapisany zakres tuby wynosi od D1 do F4, zapisany i rzeczywisty jednakowo. To zakres, w jakim pisze się partie, i ten sam, z którego korzystają te strony i aplikacja.
Tuba jest zapisywana w brzmieniu rzeczywistym, dlatego jest punktem odniesienia, względem którego reszta orkiestry stroi się i transponuje. Najszybszy sposób na płynność to ćwiczenie dwunastu gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków własnego instrumentu, przy jednoczesnym słuchaniu każdego dźwięku tak, jak naprawdę brzmi. Zobacz pełną tabelę aplikatur tuby — każdy dźwięk z wysokością zapisaną i rzeczywistą — albo przeczytaj o metodzie opanowania wszystkich dwunastu tonacji.
Tuba jest w stroju C. To instrument nietransponujący, więc zapisane C brzmi jako C.
Nie. Wysokość zapisana i rzeczywista są takie same, więc nie trzeba transponować, by grać z partii w brzmieniu rzeczywistym.
Zapisane B♭ — ten sam dźwięk, który podaje dyrygent, ponieważ tuba jest zapisywana w brzmieniu rzeczywistym.
Tak, jeśli chodzi o wysokość dźwięku: muzyka fortepianowa jest zapisana w brzmieniu rzeczywistym i partia tuby także. Trzeba sprawdzić tylko zakres i klucz.
Standardowy zakres to od D1 do F4, zapisany i rzeczywisty jednakowo.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych we własnej wysokości dźwięków tuby, z aplikaturą dla każdego dźwięku.
Pobierz aplikację → Pełna tabela transpozycji