Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Oba paski przedstawiają wysokość zapisaną, w jednej skali. Dolny pasek to skala, którą The Whole Horn uznaje za komfortową dla uczącego się — zakres, a nie płot.
Flet piccolo jest zapisywany w kluczu wiolinowym, a zakres, który znajdziesz w partii, sięga od D4 do C7 — około 2,8 oktawy. To wartość podawana w podręcznikach instrumentacji i ta, w obrębie której pisze kompozytor. Jest odpowiedzią na pytanie „co mogę zapisać w nutach dla tego instrumentu”.
Flet piccolo jest instrumentem w stroju C: brzmi o oktawę wyżej. Każdy dźwięk zapisanego zakresu przesuwa się o ten sam interwał, więc zakres rzeczywisty to cały zakres zapisany, przesunięty w całości — w brzmieniu rzeczywistym od D5 do C8. Nic nie jest ściskane ani rozciągane; zakres transponuje się dokładnie tak jak pojedynczy dźwięk.
To właśnie ta wartość się liczy, gdy kompozytor sprawdza, czy linia się mieści, albo dyrygent ustala, dlaczego flet piccolo nie może zagrać partii, którą ma przed sobą. Zakres zapisany odpowiada na pytanie „czy potrafię to odczytać”, a zakres rzeczywisty — „czy to będzie wysokość, o którą mi chodziło”.
| Dźwięk | Zapisany | Brzmi |
|---|---|---|
| Najniższy dźwięk w partiach | D4 | D5 |
| Najwyższy dźwięk w partiach | C7 | C8 |
| Najniższy dźwięk komfortowy dla ucznia | D4 | D5 |
| Najwyższy dźwięk komfortowy dla ucznia | G6 | G7 |
Zakres w partiach i zakres, który ma opanowany rozwijający się muzyk, to nie to samo, a udawanie, że jest inaczej, kończy się partią, której nie da się zagrać sekcji, dla której ją napisano. The Whole Horn uznaje od D4 do G6 za zapisaną skalę fletu piccolo komfortową dla uczącego się, brzmiącą od D5 do G7.
To zakres, a nie płot. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się na tyle pewnie, że sam dźwięk nie jest już najtrudniejszy — nie jest to granica narzucona przez instrument ani limit, o którym ktokolwiek miałby słyszeć, że go ma. Oba końce przesuwają się na zewnątrz dzięki ćwiczeniu, w różnym tempie, i z innych powodów u góry niż na dole. Uczeń, który dziś nie sięga do G6, nie jest poza zakresem; jest w drodze do niego.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla fletu piccolo to C7, który brzmi jako C8. To szczyt zakresu w partiach, czyli konwencja wydawnicza, a nie pomiar: to dźwięk, powyżej którego kompozytor nie może już zakładać, że wykonawca go ma.
Flet piccolo brzmi oktawę wyżej, niż zapisano, i na tym polega sens tego zapisu: zapisane C7 brzmi jako C8, na samym szczycie zakresu orkiestry, a zapisanie go w rzeczywistej wysokości wymagałoby czterech linii dodanych więcej, niż ktokolwiek chce czytać. Na dole instrument po prostu nie ma D♭4 — najniższy dźwięk jest zapisany jako D4 i w przeciwieństwie do fletu nie ma stopki, która by go przedłużała.
Zakres w partiach — zapisany od D4 do C7 — to wartość, którą ta witryna już publikuje w tabeli transpozycji dla orkiestry dętej; obie strony czerpią ją z jednej tabeli, więc nie mogą się ze sobą rozjechać. To standardowy zakres, w jakim uczy się gry na tych instrumentach i w jakim pisze się dla nich partie.
Zakres komfortowy dla uczącego się — zapisany od D4 do G6 — pochodzi z własnej tabeli instrumentów The Whole Horn, tej, którą czyta sama aplikacja. Jej nagłówek określa zasadę: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. To opublikowana wartość własna, z jasno określoną filozofią, a nie szacunek wpisany po to, by wypełnić akapit.
Zakres rzeczywisty jest tu wyprowadzany z zakresu zapisanego za pomocą interwału, a nie przechowywany — przechowywana druga kopia to kopia, która może się nie zgadzać z pierwszą.
Standardowy zapisany zakres fletu piccolo wynosi od D4 do C7, czyli około 2,8 oktawy. Te zapisane dźwięki brzmią od D5 do C8.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla fletu piccolo to C7, który brzmi jako C8. To górna granica zakresu, w jakim pisze się partie. Nie jest to granica fizyczna — poniżej zobaczysz, co ją przesuwa.
Najniższy dźwięk w standardowym zapisanym zakresie to D4, brzmiący jako D5. The Whole Horn uznaje D4 za najniższy zapisany dźwięk komfortowy dla uczącego się.
Zapisany zakres fletu piccolo komfortowy dla uczącego się w The Whole Horn wynosi od D4 do G6, a brzmi od D5 do G7. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się pewnie — zakres, a nie płot: granice przesuwają się z ćwiczeniem, i to w różnym tempie u różnych osób.
Nie. Flet piccolo brzmi o oktawę wyżej, więc zapisany zakres od D4 do C7 brzmi od D5 do C8.
Około 2,8 oktawy w standardowym zapisanym zakresie, od D4 do C7. Przedział komfortowy dla uczącego się jest węższy: od D4 do G6.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków fletu piccolo i w kluczu wiolinowym, więc to, co czytasz, jest tym, co grasz.
Pobierz aplikację → Zakresy wszystkich instrumentów