Bu sayfadaki nota adları uluslararası harf adlarıdır ve sayı oktavı gösterir: C4 orta C’dir. C = Do, D = Re, E = Mi, F = Fa, G = Sol, A = La, B = Si.
İki çubuk da tek bir ölçekte yazılı perdedir. Üstteki çubuk bitmek yerine soluyor: bu çalgının alt ucu kesindir, üst ucu hiç sabit değildir.
Viyola alto anahtarında yazılır. Ses aralığının alt ucu kesin, üst ucu açıktır: en pes nota C3 olup en pes boş teldir; dolayısıyla çalgıcının değil, akortun bir özelliğidir. Bunun üstünde ses alanı sadece sürer — çalgının durduğu bir nota yoktur.
Yaylı çalgılarda ses aralığı değerlerinin bu kadar sık birbirini tutmamasının nedeni budur. Farklı üst notalar veren iki kaynak çoğunlukla birbiriyle çelişmez; gerçekten farklı olan orkestra yazısını ve solo yazısını anlatır.
Viyola konser perdesinde okur; dolayısıyla yazılı ses aralığı ile duyulan ses aralığı aynı notalardır: her iki durumda da C3 ve yukarısı. Çevrilecek bir şey yoktur.
Bunu açıkça söylemekte yarar var, çünkü insanların gerçekten sorduğu soru budur. Transpoze eden bir çalgıda iki aralık farklıdır ve ikisi de alıntılanır; bu yüzden farklı yerlerde bulunan ses aralığı değerleri çoğu zaman tam bir aralık kadar birbirini tutmaz. Burada tutmamaları mümkün değildir.
| Nota | Yazılı | Duyulan |
|---|---|---|
| Yazılan en pes nota | C3 | C3 |
| Öğrencinin rahat çalabildiği en pes nota | C3 | C3 |
| Öğrencinin rahat çalabildiği en tiz nota | F5 | F5 |
Sabit bir üst uç olmadığından bir çalgıcıyı ölçeceğimiz yazılan bir aralık da yoktur; bu yüzden işe yarayan değer diğeridir: gelişmekte olan bir çalgıcının gerçekte kendini güvende hissettiği yer. The Whole Horn, C3 – F5 aralığını viyola için öğrencinin rahat çalabildiği yazılı ses alanı olarak kabul eder.
Bu bir aralıktır, bir çit değil. Gelişmekte olan bir çalgıcının nota artık işin zor kısmı olmayacak kadar kendini güvende hissettiği yerdir — çalgının dayattığı bir sınır değildir ve kimseye “sınırın budur” denmemelidir. İki uç da çalışmayla dışarıya doğru genişler, farklı hızlarda; üstte ve altta farklı nedenlerle. Bugün F5 notasına ulaşamayan bir öğrenci aralığın dışında değildir; o aralığa doğru yoldadır.
Verilecek tek bir en tiz nota yoktur. Bu sayfa kesin alt ucu yayımlar, üst ucu yayımlamaktan kaçınır; çünkü üst uç viyolanın değil, pasajın ve çalgıcının bir özelliğidir.
Keman gibi viyolanın da sabit bir üst sınırı yoktur: üst uç, klavyedeki pozisyonun, çalgıcının ve harmoniklerin kullanılıp kullanılmadığının sorusudur. Kesin olan alt uçtur — kemanın en pes notasının bir beşli altındaki boş C teli; çalgının ayrı bir ses olarak var olmasının bütün nedeni budur.
En pes nota — C3 — viyolanın kendi akordundan gelir: dört teli beşlilerle C3, G3, D4 ve A4 notalarına akort edilir — kemanın bir beşli altında — dolayısıyla elde edilebilecek en pes nota boş C telidir.
Burada bir en tiz nota yayımlanmaz. Yaylı bir telin üst durak noktası yoktur ve farklı orkestrasyon kaynaklarının üst uç için verdiği değerler, farklı şeyleri anlattıkları için birbirini tutmaz — orkestra bölüm yazısı, solo yazı ya da klavyenin fiziksel sınırı. Bu sayfa, birini seçip ses aralığı olarak sunmak yerine kesin alt ucu verir ve üst ucun sabit olmadığını açıkça söyler.
Öğrencinin rahat çalabildiği aralık — yazılı C3 – F5 — The Whole Horn’un kendi çalgı tablosundan gelir; uygulamanın kendisi de bu tabloyu okur. Tablonun başlığı kuralı belirtir: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable.
Yazılı ve duyulan aynıdır; viyola konser perdesinde okur, dolayısıyla türetilecek bir şey yoktur.
Viyolanın en pes notası C3 olup akortuyla kesin olarak belirlenmiştir — en pes boş teldir. Yaylı bir telin üst durak noktası olmadığı için sabit bir en tiz nota yoktur. The Whole Horn, yazılı C3 – F5 aralığını öğrencinin rahat çalabildiği ses alanı olarak kabul eder.
Viyola için tek bir en tiz nota yoktur. Yaylı bir teldir: üst uç, çalgıcının klavyede ne kadar yukarı çıktığına bağlıdır ve harmonikler bunu daha da uzatır; bu yüzden yayımlanmış değerler birbirini tutmaz. Bu sayfa, kaynağını gösteremeyeceği bir üst sınır vermez. The Whole Horn, F5 notasını öğrencinin rahat çalabildiği en tiz yazılı nota olarak kabul eder.
En pes nota C3 olup üst uçtan farklı olarak kesindir: en pes boş teldir; bunun altına inmenin tek yolu teli yeniden akort etmektir.
The Whole Horn’un viyola için öğrencinin rahat çalabildiği yazılı ses aralığı C3 – F5 arasıdır. Gelişmekte olan bir çalgıcının kendini güvende hissettiği alan burasıdır, bir çit değil — uçlar çalışmayla dışarıya doğru genişler ve bu genişleme çalgıcıdan çalgıcıya farklı hızda olur.
Evet. Viyola konser perdesinde okur; bu nedenle yazılı ve duyulan notalar aynıdır.
Sabit bir yanıt yoktur, çünkü viyolanın sabit bir en tiz notası yoktur. En pes notasından, yani C3 notasından başlayarak ses alanı, çalgıcının götürebildiği yere kadar yükselir. The Whole Horn’un öğrencinin rahat çalabildiği aralığı C3 – F5 arasıdır.
The Whole Horn, on iki majör gamın hepsini viyolanın kendi yazılı perdesinde ve alto anahtarında çalar; yani okuduğunuz, çaldığınızdır.
Uygulamayı edinin → Tüm çalgıların ses aralıkları