Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Oba paski przedstawiają wysokość zapisaną, w jednej skali. Górny pasek zanika, zamiast się kończyć: dół tego instrumentu jest dokładny, a góra nie jest w ogóle ustalona.
Altówka jest zapisywana w kluczu altowym. Jej zakres ma dokładny dół i otwartą górę: najniższy dźwięk to C3, czyli najniższa pusta struna, a więc cecha stroju, a nie wykonawcy. Powyżej skala po prostu biegnie dalej — nie ma dźwięku, na którym instrument się kończy.
Dlatego wartości zakresów dla instrumentów smyczkowych tak często się różnią. Dwa źródła podające różne górne granice zwykle nie przeczą sobie — opisują pisanie orkiestrowe i solowe, które naprawdę się od siebie różnią.
Altówka jest zapisywana w brzmieniu rzeczywistym, więc zakres zapisany i zakres rzeczywisty to te same dźwięki: od C3 w górę w obu przypadkach. Nie ma czego przeliczać.
Warto to powiedzieć wprost, bo właśnie o to ludzie naprawdę pytają. Na instrumencie transponującym oba zakresy są różne i podaje się oba, dlatego wartości zakresów znalezione w różnych miejscach tak często różnią się o cały interwał. Tutaj nie mogą się różnić.
| Dźwięk | Zapisany | Brzmi |
|---|---|---|
| Najniższy dźwięk w partiach | C3 | C3 |
| Najniższy dźwięk komfortowy dla ucznia | C3 | C3 |
| Najwyższy dźwięk komfortowy dla ucznia | F5 | F5 |
Skoro nie ma stałej górnej granicy, nie ma też zakresu w partiach, do którego można by porównywać wykonawcę, więc przydatna jest ta druga wartość: gdzie rozwijający się muzyk naprawdę czuje się pewnie. The Whole Horn uznaje od C3 do F5 za zapisaną skalę altówki komfortową dla uczącego się.
To zakres, a nie płot. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się na tyle pewnie, że sam dźwięk nie jest już najtrudniejszy — nie jest to granica narzucona przez instrument ani limit, o którym ktokolwiek miałby słyszeć, że go ma. Oba końce przesuwają się na zewnątrz dzięki ćwiczeniu, w różnym tempie, i z innych powodów u góry niż na dole. Uczeń, który dziś nie sięga do F5, nie jest poza zakresem; jest w drodze do niego.
Nie da się podać jednego najwyższego dźwięku. Ta strona podaje dokładny dół i odmawia podania góry, ponieważ góra nie jest cechą altówki — jest cechą utworu i wykonawcy.
Podobnie jak skrzypce, altówka nie ma stałej górnej granicy: góra to kwestia pozycji na podstrunnicy, wykonawcy i tego, czy używa się flażoletów. Dokładny jest dół — pusta struna C, kwintę poniżej najniższego dźwięku skrzypiec, co jest całym powodem, dla którego ten instrument istnieje jako osobny głos.
Najniższy dźwięk — C3 — wynika ze stroju samej altówki: jej cztery struny są stroione w kwintach do C3, G3, D4 i A4 — kwintę poniżej skrzypiec — więc najniższym dostępnym dźwiękiem jest pusta struna C.
Nie podajemy tu żadnego najwyższego dźwięku. Struna smyczkowa nie ma górnego ogranicznika, a wartości, które różne źródła o instrumentacji podają dla góry, się różnią, ponieważ opisują różne rzeczy — pisanie dla sekcji orkiestrowej, pisanie solowe albo fizyczną granicę podstrunnicy. Zamiast wybierać jedną z nich i przedstawiać ją jako zakres, ta strona podaje dokładny dół i mówi wprost, że góra nie jest ustalona.
Zakres komfortowy dla uczącego się — zapisany od C3 do F5 — pochodzi z własnej tabeli instrumentów The Whole Horn, tej, którą czyta sama aplikacja. Jej nagłówek określa zasadę: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable.
Zapisany i rzeczywisty zakres są takie same w przypadku altówki, ponieważ altówka jest zapisywana w brzmieniu rzeczywistym, więc nie ma czego wyprowadzać.
Najniższy dźwięk altówki to C3, wyznaczony dokładnie przez jej strój — to najniższa pusta struna. Nie ma stałego najwyższego dźwięku, bo struna smyczkowa nie ma górnego ogranicznika. The Whole Horn uznaje za skalę komfortową dla uczącego się zapisany zakres od C3 do F5.
Nie ma jednego najwyższego dźwięku altówki. To struna smyczkowa: górna granica zależy od tego, jak wysoko na podstrunnicy sięga wykonawca, a flażolety przesuwają ją jeszcze dalej, dlatego publikowane wartości się różnią. Ta strona nie podaje granicy, której nie potrafi poprzeć źródłem. The Whole Horn uznaje F5 za najwyższy zapisany dźwięk komfortowy dla uczącego się.
Najniższy dźwięk to C3 i w przeciwieństwie do górnego jest dokładny: to najniższa pusta struna, więc jedyny sposób, by zejść niżej, to przestroić strunę.
Zapisany zakres altówki komfortowy dla uczącego się w The Whole Horn wynosi od C3 do F5. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się pewnie — zakres, a nie płot: granice przesuwają się z ćwiczeniem, i to w różnym tempie u różnych osób.
Tak. Altówka jest zapisywana w brzmieniu rzeczywistym, więc dźwięki zapisane i rzeczywiste są takie same.
Nie ma stałej odpowiedzi, bo altówka nie ma stałego dźwięku górnego. Od najniższego dźwięku, C3, skala sięga tak wysoko, jak zajdzie wykonawca. Przedział komfortowy dla uczącego się w The Whole Horn wynosi od C3 do F5.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków altówki i w kluczu altowym, więc to, co czytasz, jest tym, co grasz.
Pobierz aplikację → Zakresy wszystkich instrumentów