Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Oba paski przedstawiają wysokość zapisaną, w jednej skali. Dolny pasek to skala, którą The Whole Horn uznaje za komfortową dla uczącego się — zakres, a nie płot.
Wibrafon jest zapisywany w kluczu wiolinowym, a zakres, który znajdziesz w partii, sięga od F3 do F6 — około 3 oktaw. To wartość podawana w podręcznikach instrumentacji i ta, w obrębie której pisze kompozytor. Jest odpowiedzią na pytanie „co mogę zapisać w nutach dla tego instrumentu”.
Wibrafon jest zapisywany w brzmieniu rzeczywistym, więc zakres zapisany i zakres rzeczywisty to te same dźwięki: od F3 do F6 w obu przypadkach. Nie ma czego przeliczać.
Warto to powiedzieć wprost, bo właśnie o to ludzie naprawdę pytają. Na instrumencie transponującym oba zakresy są różne i podaje się oba, dlatego wartości zakresów znalezione w różnych miejscach tak często różnią się o cały interwał. Tutaj nie mogą się różnić.
| Dźwięk | Zapisany | Brzmi |
|---|---|---|
| Najniższy dźwięk w partiach | F3 | F3 |
| Najwyższy dźwięk w partiach | F6 | F6 |
| Najniższy dźwięk komfortowy dla ucznia | C4 | C4 |
| Najwyższy dźwięk komfortowy dla ucznia | C6 | C6 |
Zakres w partiach i zakres, który ma opanowany rozwijający się muzyk, to nie to samo, a udawanie, że jest inaczej, kończy się partią, której nie da się zagrać sekcji, dla której ją napisano. The Whole Horn uznaje od C4 do C6 za zapisaną skalę wibrafonu komfortową dla uczącego się.
To zakres, a nie płot. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się na tyle pewnie, że sam dźwięk nie jest już najtrudniejszy — nie jest to granica narzucona przez instrument ani limit, o którym ktokolwiek miałby słyszeć, że go ma. Oba końce przesuwają się na zewnątrz dzięki ćwiczeniu, w różnym tempie, i z innych powodów u góry niż na dole. Uczeń, który dziś nie sięga do C6, nie jest poza zakresem; jest w drodze do niego.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla wibrafonu to F6. To szczyt zakresu w partiach, czyli konwencja wydawnicza, a nie pomiar: to dźwięk, powyżej którego kompozytor nie może już zakładać, że wykonawca go ma.
Zakres instrumentu sztabkowego jest cechą instrumentu, a nie wykonawcy. Sztabki albo są, albo ich nie ma, i żadne ćwiczenie nie doda żadnej. Wibrafon jest najbardziej ustandaryzowany w tej rodzinie — trzy oktawy, od F3 do F6, na ogromnej większości instrumentów — więc partia zapisana w tym zakresie zagra na prawie każdym wibrafonie, jaki ma szkoła. Większe modele sięgają niżej, do C3.
Najniższy dźwięk — F3 — pochodzi z artykułu Wikipedii o wibrafonie: „The standard modern instrument has a range of 3 octaves, starting from the F below middle C (F3 to F6).”
Najwyższy dźwięk — F6 — pochodzi z tego samego zdania. Większe modele o skali 3½ i 4 oktawy, zaczynające się od C3, są tam opisane jako coraz powszechniejsze, co przedłuża zakres w dół, a nie w górę.
Zakres komfortowy dla uczącego się — zapisany od C4 do C6 — pochodzi z własnej tabeli instrumentów The Whole Horn, tej, którą czyta sama aplikacja. Jej nagłówek określa zasadę: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable.
Zapisany i rzeczywisty zakres są takie same w przypadku wibrafonu, ponieważ wibrafon jest zapisywany w brzmieniu rzeczywistym, więc nie ma czego wyprowadzać.
Standardowy zapisany zakres wibrafonu wynosi od F3 do F6, czyli około 3 oktaw; dźwięki zapisane i rzeczywiste są takie same, ponieważ ten instrument jest zapisywany w brzmieniu rzeczywistym.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla wibrafonu to F6. To górna granica zakresu, w jakim pisze się partie. Nie jest to granica fizyczna — poniżej zobaczysz, co ją przesuwa.
Najniższy dźwięk w standardowym zapisanym zakresie to F3. The Whole Horn uznaje C4 za najniższy zapisany dźwięk komfortowy dla uczącego się.
Zapisany zakres wibrafonu komfortowy dla uczącego się w The Whole Horn wynosi od C4 do C6. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się pewnie — zakres, a nie płot: granice przesuwają się z ćwiczeniem, i to w różnym tempie u różnych osób.
Tak. Wibrafon jest zapisywany w brzmieniu rzeczywistym, więc od F3 do F6 to zarazem zakres zapisany i rzeczywisty.
Około 3 oktaw w standardowym zapisanym zakresie, od F3 do F6. Przedział komfortowy dla uczącego się jest węższy: od C4 do C6.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków wibrafonu i w kluczu wiolinowym, więc to, co czytasz, jest tym, co grasz.
Pobierz aplikację → Zakresy wszystkich instrumentów