Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Ćwicz we wszystkich tonacjach w wysokości dźwięków własnego instrumentu z The Whole Horn.
App StoreGoogle PlayInstrument transponujący to taki, którego zapisane dźwięki nie zgadzają się z brzmieniem rzeczywistym. Saksofon tenorowy jest jednym z nich: brzmi o nonę wielką (czternaście półtonów — oktawa plus cały ton) niżej, niż zapisano. Odczytaj zapisane C, a publiczność usłyszy B♭ rzeczywiste.
Dlatego nazywa się go instrumentem w stroju B♭: zapisane C daje dźwięk B♭, czyli strój, wokół którego zbudowano instrument.
Najprzydatniejsza wersja tego na próbie to kierunek odwrotny — dyrygent podaje dźwięk rzeczywisty, a ty musisz wiedzieć, co czytać. Dodaj nonę wielką:
| Wysokość rzeczywista (brzmienie) | Saksofon tenorowy czyta |
|---|---|
| B♭ rzeczywiste | C |
| E♭ rzeczywiste | F |
| F rzeczywiste | G |
| C rzeczywiste | D |
| A♭ rzeczywiste | B♭ |
| G rzeczywiste | A |
| D rzeczywiste | E |
Schemat nigdy się nie zmienia: saksofon tenorowy czyta o nonę wielką wyżej niż dźwięk rzeczywisty. Przyswojenie tej tabeli to jeden z najszybszych sposobów, by poczuć się swobodnie w orkiestrze dętej lub w zespole jazzowym.
Adolphe Sax zbudował całą rodzinę saksofonów na jednym systemie aplikatur, więc ta sama aplikatura brzmi inaczej na każdym rozmiarze, a muzykę zapisuje się w transpozycji. Sopran i tenor to saksofony w stroju B♭; alt i baryton to saksofony w stroju E♭. Tenor i sopran czytają więc te same zapisane dźwięki — tenor po prostu brzmi oktawę niżej.
Standardowy zapisany zakres saksofonu tenorowego wynosi od B♭3 do F♯6 — brzmiący o nonę wielką niżej. To zakres, w jakim pisze się partie, i ten sam, z którego korzystają te strony i aplikacja.
Ponieważ saksofon tenorowy transponuje, każda gama, którą ćwiczysz, ma nazwę zapisaną i nazwę rzeczywistą. Najszybszy sposób na płynność to ćwiczenie dwunastu gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków własnego instrumentu, przy jednoczesnym słuchaniu każdego dźwięku tak, jak naprawdę brzmi. Zobacz stronę ćwiczenia gam na saksofonie tenorowym albo przeczytaj o metodzie opanowania wszystkich dwunastu tonacji.
Saksofon tenorowy jest w stroju B♭. Zapisane C brzmi jako B♭ rzeczywiste, o nonę wielką niżej, niż zapisano.
Brzmi o nonę wielką — czternaście półtonów — oktawa plus cały ton — niżej, niż zapisano. Aby zapisać melodię w brzmieniu rzeczywistym na saksofon tenorowy, zapisz ją o nonę wielką wyżej, niż brzmi.
Zapisane C. B♭ rzeczywiste leży o nonę wielką poniżej zapisanego C, więc ten dźwięk brzmi jako B♭ rzeczywiste.
Tak. Wysokość zapisana i rzeczywista są różne: saksofon tenorowy brzmi o nonę wielką niżej, niż zapisana nuta.
Standardowy zapisany zakres wynosi od B♭3 do F♯6. To jest to, co widnieje w nutach; dźwięki rzeczywiste są o nonę wielką niżej.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków saksofonu tenorowego, więc słyszysz brzmienie rzeczywiste, czytając nuty na saksofon tenorowy.
Pobierz aplikację → Pełna tabela transpozycji