Notennamen op deze pagina zijn internationale letternamen, en het cijfer is het octaaf: C4 is de middelste C.
Een transponerend instrument is een instrument waarvan de genoteerde noten niet overeenkomen met de klinkende concertpitch. De hoorn is er een: het klinkt een reine kwint (zeven halve tonen) lager dan genoteerd. Lees een genoteerde C en het publiek hoort F in concertpitch.
Daarom heet het een F-instrument: een genoteerde C levert de toonhoogte F op, de toonsoort waaromheen het instrument is gebouwd.
De handigste versie hiervan tijdens een repetitie is de omgekeerde richting — de dirigent noemt een klinkende toonhoogte en jij moet weten wat je leest. Tel een reine kwint erbij:
| Klinkende toonhoogte (concertpitch) | Hoorn leest |
|---|---|
| Klinkend B♭ | F |
| Klinkend E♭ | B♭ |
| Klinkend F | C |
| Klinkend C | G |
| Klinkend A♭ | E♭ |
| Klinkend G | D |
| Klinkend D | A |
Het patroon verandert nooit: de hoorn leest een reine kwint boven de klinkende concertpitch. Deze tabel eigen maken is een van de snelste manieren om je thuis te voelen in een harmonieorkest of jazzensemble.
Moderne hoornpartijen worden in F geschreven, en dat verwacht een speler op de lessenaar, of het instrument nu een enkele F, een enkele B♭ of de dubbele hoorn is die beide heeft. Oudere orkestpartijen worden geschreven in welke toonsoort het stuk ook staat — hoorn in E, in D, in basso F — en daarom lezen hoornisten vaker op zicht transposities dan wie ook in het ensemble.
Het gangbare genoteerde bereik van de hoorn is F♯2 tot C6 — klinkend een reine kwint lager. Dat is het bereik waarin partijen worden geschreven en dat deze pagina’s en de app beide gebruiken.
Omdat de hoorn transponeert, heeft elke toonladder die je oefent een genoteerde naam en een klinkende naam. De snelste manier om vlot te worden is de twaalf majeurtoonladders te oefenen in de eigen genoteerde toonhoogte van het instrument en elke noot te horen zoals hij werkelijk klinkt. Bekijk de volledige grepentabel van de hoorn — elke noot met genoteerde en klinkende toonhoogte — of lees de methode achter het beheersen van alle twaalf toonsoorten.
De hoorn staat in de toonsoort F. Een genoteerde C klinkt in concertpitch als F, een reine kwint lager dan genoteerd.
Hij klinkt een reine kwint — zeven halve tonen — lager dan genoteerd. Om een melodie in concertpitch voor de hoorn te schrijven, schrijf je hem een reine kwint hoger dan hij klinkt.
Een genoteerde F. Klinkend B♭ ligt een reine kwint onder de genoteerde F, dus die noot klinkt in concertpitch als B♭.
Ja. Genoteerde en klinkende toonhoogte verschillen: de hoorn klinkt een reine kwint lager dan de noot op de pagina.
Het gangbare genoteerde bereik is F♯2 tot C6. Dat is wat er op de pagina staat; de klinkende toonhoogtes liggen een reine kwint lager.
The Whole Horn speelt alle twaalf majeurtoonladders in de genoteerde toonhoogte van de hoorn, zodat je klinkende concertpitch hoort terwijl je voor hoorn leest.
Download de app → De volledige transpositietabel