Notennamen op deze pagina zijn internationale letternamen, en het cijfer is het octaaf: C4 is de middelste C.
Beide balken tonen de genoteerde toonhoogte, op één schaal. De onderste balk is de omvang die The Whole Horn als comfortabel voor leerlingen beschouwt — een bereik, geen hek.
De Engelse hoorn wordt genoteerd in vioolsleutel, en het bereik dat je in een partij tegenkomt loopt van B3 tot A6 — ongeveer 2,8 octaven. Dit is het getal dat instrumentatieboeken publiceren en waarbinnen een componist schrijft. Het is het antwoord op “wat kan ik voor dit instrument op papier zetten”.
De Engelse hoorn is een F-instrument: het klinkt een kwint lager. Elke noot in het genoteerde bereik verschuift met datzelfde interval, dus het klinkende bereik is het genoteerde bereik als geheel verschoven — klinkend E3 tot D6. Er wordt niets samengedrukt of uitgerekt; een bereik wordt precies zo getransponeerd als één enkele noot.
Dit is het getal dat telt wanneer een componist nagaat of een lijn past, of een dirigent uitzoekt waarom de Engelse hoorn de partij op de lessenaar niet kan spelen. Het genoteerde bereik beantwoordt “kan ik dit lezen”; het klinkende bereik beantwoordt “is dit de toonhoogte die ik wilde”.
| Noot | Genoteerd | Klinkt |
|---|---|---|
| Laagste noot in partijen | B3 | E3 |
| Hoogste noot in partijen | A6 | D6 |
| Laagste voor leerlingen comfortabele noot | B3 | E3 |
| Hoogste voor leerlingen comfortabele noot | E6 | A5 |
Het bereik in partijen en het bereik dat een speler in ontwikkeling beheerst zijn niet hetzelfde, en wie doet alsof dat wel zo is, schrijft partijen die de sectie waarvoor ze bedoeld zijn niet kan spelen. The Whole Horn beschouwt B3 tot E6 als de voor leerlingen comfortabele genoteerde omvang van de Engelse hoorn, klinkend E3 tot A5.
Dat is een bereik, geen hek. Het is het punt waarop een speler in ontwikkeling zo zeker is dat de noot niet het moeilijke deel meer is — geen grens die het instrument afdwingt en geen limiet waarvan je iemand zou moeten vertellen dat hij die heeft. Beide uiteinden schuiven met oefening naar buiten, in verschillend tempo, en boven om andere redenen dan onder. Een leerling die E6 vandaag nog niet haalt, valt niet buiten het bereik; die is er onderweg naartoe.
De hoogste gangbaar genoteerde noot voor de Engelse hoorn is A6, die in concertpitch klinkt als D6. Dat is de bovengrens van het bereik in partijen, een uitgeversconventie en geen meting: het is de noot waarboven een componist er niet meer van uit kan gaan dat de speler hem beheerst.
Net als bij de hobo wordt de werkbare top van de Engelse hoorn bepaald door het riet en de embouchure in plaats van door de mechaniek, en hij verschilt per speler. Het karakteristieke register van het instrument is het lage en middelste — de reden dat componisten er überhaupt naar grijpen — dus hoog schrijven komt weinig voor, wat de omvang ook toelaat.
Het bereik in partijen — genoteerd B3 tot A6 — is het getal dat deze site al publiceert op de transpositietabel voor het harmonieorkest, en de twee pagina’s lezen het uit één tabel, zodat ze elkaar niet kunnen tegenspreken. Het is het gangbare bereik waarin deze instrumenten worden onderwezen en genoteerd.
Het voor leerlingen comfortabele bereik — genoteerd B3 tot E6 — komt uit de eigen instrumententabel van The Whole Horn, dezelfde die de app zelf leest. De kop legt de afspraak vast: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. Het is een gepubliceerd intern getal met een uitgesproken filosofie, geen schatting om een alinea te vullen.
Het klinkende bereik wordt hier met het interval uit het genoteerde bereik afgeleid en niet opgeslagen — een opgeslagen tweede kopie is een kopie die kan afwijken van de eerste.
Het gangbare genoteerde bereik van de Engelse hoorn is B3 tot A6, ongeveer 2,8 octaven. Die genoteerde noten klinken in concertpitch als E3 tot D6.
De hoogste gangbaar genoteerde noot voor de Engelse hoorn is A6, die in concertpitch klinkt als D6. Dat is de bovengrens van het bereik waarin partijen worden geschreven. Het is geen fysieke grens — zie hieronder wat die bovengrens verlegt.
De laagste noot in het gangbare genoteerde bereik is B3, klinkend E3. The Whole Horn beschouwt B3 als de laagste voor leerlingen comfortabele genoteerde noot.
Het voor leerlingen comfortabele genoteerde bereik van The Whole Horn voor de Engelse hoorn is B3 tot E6, klinkend E3 tot A5. Dat is het bereik waarin een speler in ontwikkeling zich zeker voelt, geen hek — de uiteinden schuiven met oefening naar buiten, en bij elke speler in een ander tempo.
Nee. De Engelse hoorn in F klinkt een kwint lager, dus het genoteerde bereik B3 tot A6 klinkt in concertpitch als E3 tot D6.
Ongeveer 2,8 octaven in het gangbare genoteerde bereik, van B3 tot A6. De voor leerlingen comfortabele omvang is smaller, van B3 tot E6.
The Whole Horn speelt alle twaalf majeurtoonladders in de eigen genoteerde toonhoogte van de Engelse hoorn en in vioolsleutel, zodat wat je leest ook is wat je speelt.
Download de app → Bereik van elk instrument