Bu sayfadaki nota adları uluslararası harf adlarıdır ve sayı oktavı gösterir: C4 orta C’dir. C = Do, D = Re, E = Mi, F = Fa, G = Sol, A = La, B = Si.
İki çubuk da tek bir ölçekte yazılı perdedir. Alttaki çubuk, The Whole Horn’un öğrencinin rahat çalabildiği ses alanı olarak kabul ettiği alandır — bir aralık, bir çit değil.
İngiliz kornosu, sol anahtarında yazılır; bir partide göreceğiniz ses aralığı B3 – A6 arasındadır — yaklaşık 2,8 oktav. Orkestrasyon kitaplarının yayımladığı ve bir bestecinin içinde yazdığı değer budur. “Bu çalgı için sayfaya neler yazabilirim?” sorusunun yanıtıdır.
İngiliz kornosu bir F çalgısıdır: bir beşli aşağıda duyulur. Yazılı ses aralığındaki her nota aynı aralık kadar kayar; dolayısıyla duyulan ses aralığı, yazılı ses aralığının bütünüyle kaydırılmış halidir — konser perdesinde E3 – D6. Hiçbir şey sıkışmaz ya da gerilmez; bir ses aralığı, tek bir nota nasıl transpoze edilirse tam öyle transpoze edilir.
Bir besteci bir hattın çalgıya uyup uymadığını denetlerken ya da bir şef İngiliz kornosunun önündeki partiyi neden çalamadığını anlamaya çalışırken önemli olan değer budur. Yazılı ses aralığı “bunu okuyabilir miyim?” sorusunu yanıtlar; duyulan ses aralığı ise “bu, istediğim perde olacak mı?” sorusunu.
| Nota | Yazılı | Duyulan |
|---|---|---|
| Yazılan en pes nota | B3 | E3 |
| Yazılan en tiz nota | A6 | D6 |
| Öğrencinin rahat çalabildiği en pes nota | B3 | E3 |
| Öğrencinin rahat çalabildiği en tiz nota | E6 | A5 |
Yazılan aralık ile gelişmekte olan bir çalgıcının hâkim olduğu aralık aynı şey değildir; aksini varsaymak, bir partinin yazıldığı bölüm tarafından çalınamaz hâle gelmesinin yoludur. The Whole Horn, B3 – E6 aralığını İngiliz kornosu için öğrencinin rahat çalabildiği yazılı ses alanı olarak kabul eder; konser perdesinde E3 – A5 duyulur.
Bu bir aralıktır, bir çit değil. Gelişmekte olan bir çalgıcının nota artık işin zor kısmı olmayacak kadar kendini güvende hissettiği yerdir — çalgının dayattığı bir sınır değildir ve kimseye “sınırın budur” denmemelidir. İki uç da çalışmayla dışarıya doğru genişler, farklı hızlarda; üstte ve altta farklı nedenlerle. Bugün E6 notasına ulaşamayan bir öğrenci aralığın dışında değildir; o aralığa doğru yoldadır.
İngiliz kornosu için yaygın olarak yazılan en tiz nota A6 olup konser perdesinde D6 duyulur. Bu, yazılan aralığın üst sınırıdır; bir ölçüm değil, bir yayıncılık geleneğidir: bu notanın üstünde besteci, çalgıcının o notaya sahip olduğunu artık varsayamaz.
Obua gibi, İngiliz kornosunun çalışma sınırı da klape sistemiyle değil, kamış ve embuşürle belirlenir ve çalgıcıdan çalgıcıya değişir. Çalgının karakteristik registresi pes ve orta registredir — bestecilerin onu seçmesinin tek nedeni de budur — bu yüzden yüksekte duran yazı, ses alanı ne olanak tanırsa tanısın, nadirdir.
Yazılan ses aralığı — yazılı B3 – A6 — bu sitenin bando transpozisyon tablosunda zaten yayımladığı değerdir; iki sayfa bunu tek bir tablodan okuduğu için birbiriyle çelişemez. Bu çalgıların öğretildiği ve partilerinin yazıldığı standart aralık budur.
Öğrencinin rahat çalabildiği aralık — yazılı B3 – E6 — The Whole Horn’un kendi çalgı tablosundan gelir; uygulamanın kendisi de bu tabloyu okur. Tablonun başlığı kuralı belirtir: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. Bu, belirtilmiş bir yaklaşıma sahip, yayımlanmış bir kurum içi değerdir; bir paragrafı doldurmak için yazılmış bir tahmin değildir.
Duyulan ses aralığı burada saklanmaz, yazılı ses aralığından aralık hesabıyla türetilir — saklanan ikinci bir kopya, birincisiyle çelişebilecek bir kopyadır.
İngiliz kornosunun standart yazılı ses aralığı B3 – A6 arasıdır; yaklaşık 2,8 oktav. Bu yazılı notalar konser perdesinde E3 – D6 olarak duyulur.
İngiliz kornosu için yaygın olarak yazılan en tiz nota A6 olup konser perdesinde D6 duyulur. Bu, partilerin yazıldığı aralığın en üst noktasıdır. Fiziksel bir sınır değildir — bu üst sınırı neyin değiştirdiğini aşağıda görebilirsiniz.
Standart yazılı ses aralığındaki en pes nota B3 olup konser perdesinde E3 duyulur. The Whole Horn, B3 notasını öğrencinin rahat çalabildiği en pes yazılı nota olarak kabul eder.
The Whole Horn’un İngiliz kornosu için öğrencinin rahat çalabildiği yazılı ses aralığı B3 – E6 arasıdır; konser perdesinde E3 – A5 duyulur. Gelişmekte olan bir çalgıcının kendini güvende hissettiği alan burasıdır, bir çit değil — uçlar çalışmayla dışarıya doğru genişler ve bu genişleme çalgıcıdan çalgıcıya farklı hızda olur.
Hayır. F perdesindeki İngiliz kornosu yazılandan bir beşli aşağıda duyulur; bu nedenle yazılı ses aralığı B3 – A6, konser perdesinde E3 – D6 olarak duyulur.
Standart yazılı ses aralığında yaklaşık 2,8 oktav, B3 ile A6 arası. Öğrencinin rahat çalabildiği aralık daha dardır: B3 ile E6 arası.
The Whole Horn, on iki majör gamın hepsini İngiliz kornosunun kendi yazılı perdesinde ve sol anahtarında çalar; yani okuduğunuz, çaldığınızdır.
Uygulamayı edinin → Tüm çalgıların ses aralıkları