Nazwy dźwięków na tej stronie to międzynarodowe nazwy literowe, a liczba oznacza oktawę: C4 to środkowe C. B oznacza B naturalne (H), a B♭ oznacza B z bemolem (B).
Oba paski przedstawiają wysokość zapisaną, w jednej skali. Dolny pasek to skala, którą The Whole Horn uznaje za komfortową dla uczącego się — zakres, a nie płot.
Rożek angielski jest zapisywany w kluczu wiolinowym, a zakres, który znajdziesz w partii, sięga od B3 do A6 — około 2,8 oktawy. To wartość podawana w podręcznikach instrumentacji i ta, w obrębie której pisze kompozytor. Jest odpowiedzią na pytanie „co mogę zapisać w nutach dla tego instrumentu”.
Rożek angielski jest instrumentem w stroju F: brzmi o kwintę niżej. Każdy dźwięk zapisanego zakresu przesuwa się o ten sam interwał, więc zakres rzeczywisty to cały zakres zapisany, przesunięty w całości — w brzmieniu rzeczywistym od E3 do D6. Nic nie jest ściskane ani rozciągane; zakres transponuje się dokładnie tak jak pojedynczy dźwięk.
To właśnie ta wartość się liczy, gdy kompozytor sprawdza, czy linia się mieści, albo dyrygent ustala, dlaczego rożek angielski nie może zagrać partii, którą ma przed sobą. Zakres zapisany odpowiada na pytanie „czy potrafię to odczytać”, a zakres rzeczywisty — „czy to będzie wysokość, o którą mi chodziło”.
| Dźwięk | Zapisany | Brzmi |
|---|---|---|
| Najniższy dźwięk w partiach | B3 | E3 |
| Najwyższy dźwięk w partiach | A6 | D6 |
| Najniższy dźwięk komfortowy dla ucznia | B3 | E3 |
| Najwyższy dźwięk komfortowy dla ucznia | E6 | A5 |
Zakres w partiach i zakres, który ma opanowany rozwijający się muzyk, to nie to samo, a udawanie, że jest inaczej, kończy się partią, której nie da się zagrać sekcji, dla której ją napisano. The Whole Horn uznaje od B3 do E6 za zapisaną skalę rożka angielskiego komfortową dla uczącego się, brzmiącą od E3 do A5.
To zakres, a nie płot. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się na tyle pewnie, że sam dźwięk nie jest już najtrudniejszy — nie jest to granica narzucona przez instrument ani limit, o którym ktokolwiek miałby słyszeć, że go ma. Oba końce przesuwają się na zewnątrz dzięki ćwiczeniu, w różnym tempie, i z innych powodów u góry niż na dole. Uczeń, który dziś nie sięga do E6, nie jest poza zakresem; jest w drodze do niego.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla rożka angielskiego to A6, który brzmi jako D6. To szczyt zakresu w partiach, czyli konwencja wydawnicza, a nie pomiar: to dźwięk, powyżej którego kompozytor nie może już zakładać, że wykonawca go ma.
Podobnie jak w oboju, praktyczna górna granica rożka angielskiego zależy od stroika i ambuszury, a nie od mechaniki klap, i różni się u poszczególnych wykonawców. Charakterystyczny rejestr tego instrumentu to niski i środkowy — to dlatego kompozytorzy w ogóle po niego sięgają — więc pisanie w wysokim położeniu jest rzadkie, niezależnie od tego, na co pozwala skala.
Zakres w partiach — zapisany od B3 do A6 — to wartość, którą ta witryna już publikuje w tabeli transpozycji dla orkiestry dętej; obie strony czerpią ją z jednej tabeli, więc nie mogą się ze sobą rozjechać. To standardowy zakres, w jakim uczy się gry na tych instrumentach i w jakim pisze się dla nich partie.
Zakres komfortowy dla uczącego się — zapisany od B3 do E6 — pochodzi z własnej tabeli instrumentów The Whole Horn, tej, którą czyta sama aplikacja. Jej nagłówek określa zasadę: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. To opublikowana wartość własna, z jasno określoną filozofią, a nie szacunek wpisany po to, by wypełnić akapit.
Zakres rzeczywisty jest tu wyprowadzany z zakresu zapisanego za pomocą interwału, a nie przechowywany — przechowywana druga kopia to kopia, która może się nie zgadzać z pierwszą.
Standardowy zapisany zakres rożka angielskiego wynosi od B3 do A6, czyli około 2,8 oktawy. Te zapisane dźwięki brzmią od E3 do D6.
Najwyższy dźwięk zwykle zapisywany dla rożka angielskiego to A6, który brzmi jako D6. To górna granica zakresu, w jakim pisze się partie. Nie jest to granica fizyczna — poniżej zobaczysz, co ją przesuwa.
Najniższy dźwięk w standardowym zapisanym zakresie to B3, brzmiący jako E3. The Whole Horn uznaje B3 za najniższy zapisany dźwięk komfortowy dla uczącego się.
Zapisany zakres rożka angielskiego komfortowy dla uczącego się w The Whole Horn wynosi od B3 do E6, a brzmi od E3 do A5. To miejsce, w którym rozwijający się muzyk czuje się pewnie — zakres, a nie płot: granice przesuwają się z ćwiczeniem, i to w różnym tempie u różnych osób.
Nie. Rożek angielski w stroju F brzmi o kwintę niżej, więc zapisany zakres od B3 do A6 brzmi od E3 do D6.
Około 2,8 oktawy w standardowym zapisanym zakresie, od B3 do A6. Przedział komfortowy dla uczącego się jest węższy: od B3 do E6.
The Whole Horn odtwarza wszystkie dwanaście gam durowych w zapisanej wysokości dźwięków rożka angielskiego i w kluczu wiolinowym, więc to, co czytasz, jest tym, co grasz.
Pobierz aplikację → Zakresy wszystkich instrumentów