Τα ονόματα των νοτών σε αυτή τη σελίδα είναι διεθνή ονόματα με γράμματα και ο αριθμός είναι η οκτάβα: το C4 είναι το μεσαίο ντο. C = Ντο, D = Ρε, E = Μι, F = Φα, G = Σολ, A = Λα, B = Σι.
Εξασκηθείτε σε κάθε τονικότητα, σε ολόκληρη την έκτασή σας, με το The Whole Horn.
App StoreGoogle PlayΚαι οι δύο μπάρες δείχνουν γραπτό ύψος, στην ίδια κλίμακα. Η πάνω μπάρα σβήνει αντί να τελειώνει: το κάτω άκρο αυτού του οργάνου είναι ακριβές, το πάνω δεν είναι καθόλου σταθερό.
Το κοντραμπάσο γράφεται σε κλειδί του φα. Η έκτασή του έχει ακριβές κάτω άκρο και ανοιχτό πάνω άκρο: η χαμηλότερη νότα είναι E2, που είναι η χαμηλότερη ανοιχτή χορδή και επομένως ιδιότητα του κουρδίσματος και όχι του παίκτη. Πάνω από αυτήν η έκταση απλώς συνεχίζεται — δεν υπάρχει νότα στην οποία το όργανο σταματά.
Γι' αυτό τα μεγέθη έκτασης για τα έγχορδα με δοξάρι διαφωνούν τόσο συχνά. Δύο πηγές που αναφέρουν διαφορετικό πάνω άκρο συνήθως δεν αντικρούουν η μία την άλλη· περιγράφουν τη γραφή για ορχήστρα και τη γραφή για σόλο, που πράγματι διαφέρουν.
Το κοντραμπάσο είναι ένα όργανο σε C: ηχεί μία οκτάβα χαμηλότερα. Κάθε νότα της γραπτής έκτασης μετακινείται κατά το ίδιο διάστημα, άρα η ηχητική έκταση είναι η γραπτή έκταση μεταφερμένη ολόκληρη — πραγματικό ύψος E1 έως G3. Τίποτα δεν συμπιέζεται ούτε τεντώνεται· μια έκταση μεταφέρεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως μία μεμονωμένη νότα.
Αυτό το μέγεθος μετράει όταν ένας συνθέτης ελέγχει αν χωράει μια μελωδική γραμμή ή όταν ένας διευθυντής προσπαθεί να καταλάβει γιατί το κοντραμπάσο δεν μπορεί να παίξει την παρτιτούρα που έχει μπροστά του. Η γραπτή έκταση απαντά στο «μπορώ να το διαβάσω;», η ηχητική στο «θα ακουστεί το ύψος που ήθελα;».
| Νότα | Γραπτό | Ηχεί |
|---|---|---|
| Χαμηλότερη νότα παρτιτούρας | E2 | E1 |
| Χαμηλότερη άνετη νότα του μαθητή | E2 | E1 |
| Υψηλότερη άνετη νότα του μαθητή | G4 | G3 |
Χωρίς σταθερό πάνω άκρο δεν υπάρχει έκταση παρτιτούρας με την οποία να συγκριθεί ένας παίκτης, οπότε το χρήσιμο μέγεθος είναι το άλλο: πού νιώθει πραγματικά σίγουρος ένας μαθητής που εξελίσσεται. Στο The Whole Horn, η γραπτή έκταση E2 έως G4 θεωρείται η έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα στο κοντραμπάσο, με πραγματικό ύψος E1 έως G3.
Είναι μια έκταση, όχι ένας φράχτης. Είναι το σημείο όπου ο μαθητής που εξελίσσεται νιώθει αρκετά σίγουρος ώστε η νότα να μην είναι το δύσκολο κομμάτι — όχι ένα όριο που επιβάλλει το όργανο και όχι ένας περιορισμός που θα έπρεπε να πει κανείς σε κάποιον ότι έχει. Και τα δύο άκρα μετακινούνται προς τα έξω με την εξάσκηση, με διαφορετικό ρυθμό, και για διαφορετικούς λόγους στην κορυφή απ' ό,τι στη βάση. Ένας μαθητής που δεν φτάνει σήμερα το G4 δεν είναι εκτός έκτασης· βρίσκεται καθ' οδόν προς αυτήν.
Δεν υπάρχει μία και μοναδική υψηλότερη νότα να δοθεί. Αυτή η σελίδα δημοσιεύει το ακριβές κάτω άκρο και αρνείται να δημοσιεύσει πάνω άκρο, επειδή το πάνω άκρο δεν είναι ιδιότητα του κοντραμπάσου — είναι ιδιότητα του αποσπάσματος και του παίκτη.
Η ενδιαφέρουσα μεταβλητή στο κοντραμπάσο είναι το κάτω άκρο, όχι το πάνω. Το γραπτό E2 είναι η χαμηλότερη ανοιχτή χορδή σε ένα τυπικό όργανο με τέσσερις χορδές, αλλά οι ορχηστρικές παρτιτούρες κατεβαίνουν τακτικά κάτω από αυτό — γι' αυτό πολλά κοντραμπάσα έχουν προέκταση C στη χορδή E και γι' αυτό υπάρχουν όργανα με πέντε χορδές και χαμηλό B. Ένα μέρος γραμμένο κάτω από το E2 ζητά ένα συγκεκριμένο όργανο. Προς τα πάνω δεν υπάρχει σταθερό όριο, όπως σε κάθε έγχορδο με δοξάρι.
Η χαμηλότερη νότα — E2 — προέρχεται από το ίδιο το κούρδισμα του κοντραμπάσου. Μόνο αυτό ανάμεσα στα έγχορδα με δοξάρι κουρδίζεται σε τέταρτες, στα E1, A1, D2 και G2 ηχητικά — και γράφεται μία οκτάβα ψηλότερα από ό,τι ηχεί, οπότε η χαμηλότερη ανοιχτή χορδή εμφανίζεται στην παρτιτούρα ως E2. Το άρθρο της Wikipedia αναφέρει και τα δύο γεγονότα: το κοντραμπάσο είναι «κουρδισμένο σε τέταρτες … και όχι σε πέμπτες» και «συνήθως γράφεται μία οκτάβα ψηλότερα από το κούρδισμά του, για να αποφεύγονται υπερβολικές βοηθητικές γραμμές κάτω από το πεντάγραμμο.»
Εδώ δεν δημοσιεύεται υψηλότερη νότα. Μια χορδή που παίζεται με δοξάρι δεν έχει ανώτατο όριο και τα μεγέθη που δίνουν διαφορετικά εγχειρίδια ενορχήστρωσης για το πάνω άκρο διαφωνούν, επειδή περιγράφουν διαφορετικά πράγματα — τη γραφή του τμήματος της ορχήστρας, τη γραφή για σόλο ή το φυσικό όριο της ταστιέρας. Αντί να διαλέξει ένα και να το παρουσιάσει ως την έκταση, αυτή η σελίδα δίνει το ακριβές κάτω άκρο και λέει καθαρά ότι το πάνω άκρο δεν είναι σταθερό.
Η έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα — γραπτά E2 έως G4 — προέρχεται από τον δικό του πίνακα οργάνων του The Whole Horn, αυτόν που διαβάζει η ίδια η εφαρμογή. Η επικεφαλίδα του δηλώνει τη σύμβαση: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable.
Η ηχητική έκταση υπολογίζεται εδώ από τα γραπτά μεγέθη με βάση το διάστημα και δεν αποθηκεύεται — ένα δεύτερο αποθηκευμένο αντίγραφο είναι ένα αντίγραφο που μπορεί να διαφωνήσει με το πρώτο.
Η χαμηλότερη νότα του κοντραμπάσου είναι E2, ορισμένη με ακρίβεια από το κούρδισμά του — είναι η χαμηλότερη ανοιχτή χορδή, με πραγματικό ύψος E1. Δεν υπάρχει σταθερή υψηλότερη νότα, επειδή μια χορδή που παίζεται με δοξάρι δεν έχει ανώτατο όριο. Στο The Whole Horn, η γραπτή έκταση E2 έως G4 θεωρείται η έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα, με πραγματικό ύψος E1 έως G3.
Δεν υπάρχει μία και μοναδική υψηλότερη νότα για το κοντραμπάσο. Είναι μια χορδή που παίζεται με δοξάρι: το πάνω άκρο εξαρτάται από το πόσο ψηλά στην ταστιέρα φτάνει ο παίκτης και οι αρμονικοί το επεκτείνουν ακόμη περισσότερο, γι' αυτό τα δημοσιευμένα μεγέθη διαφωνούν. Αυτή η σελίδα δεν δίνει ανώτατο όριο που δεν μπορεί να τεκμηριώσει. Στο The Whole Horn, το G4 θεωρείται η υψηλότερη γραπτή νότα που ο μαθητής παίζει άνετα.
Η χαμηλότερη νότα είναι E2 γραπτά, με πραγματικό ύψος E1, και αντίθετα με την υψηλότερη είναι ακριβής: είναι η χαμηλότερη ανοιχτή χορδή, οπότε ο μόνος τρόπος να πάει κανείς πιο κάτω είναι να κουρδίσει ξανά τη χορδή.
Στο The Whole Horn, η γραπτή έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα για το κοντραμπάσο είναι E2 έως G4, με πραγματικό ύψος E1 έως G3. Εκεί ο μαθητής που εξελίσσεται νιώθει σίγουρος — δεν είναι φράχτης: τα δύο άκρα μετακινούνται προς τα έξω με την εξάσκηση και με διαφορετικό ρυθμό για κάθε παίκτη.
Όχι. Το κοντραμπάσο ηχεί μία οκτάβα χαμηλότερα, επομένως η γραπτή και η ηχητική έκταση διαφέρουν κατά αυτό το διάστημα — η χαμηλότερη νότα γράφεται E2 και ηχεί E1.
Δεν υπάρχει σταθερή απάντηση, επειδή το κοντραμπάσο δεν έχει σταθερή ανώτατη νότα. Από τη χαμηλότερη νότα, E2, η έκταση φτάνει όσο ψηλά την πάει ο παίκτης. Στο The Whole Horn, η έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα είναι E2 έως G4.
Το The Whole Horn παίζει και τις δώδεκα μείζονες κλίμακες στο γραπτό ύψος και στο κλειδί του φα του κοντραμπάσου, έτσι ώστε αυτό που διαβάζετε να είναι αυτό που παίζετε.
Αποκτήστε την εφαρμογή → Η έκταση κάθε οργάνου