Τα ονόματα των νοτών σε αυτή τη σελίδα είναι διεθνή ονόματα με γράμματα και ο αριθμός είναι η οκτάβα: το C4 είναι το μεσαίο ντο. C = Ντο, D = Ρε, E = Μι, F = Φα, G = Σολ, A = Λα, B = Σι.
Εξασκηθείτε σε κάθε τονικότητα, σε ολόκληρη την έκτασή σας, με το The Whole Horn.
App StoreGoogle PlayΚαι οι δύο μπάρες δείχνουν γραπτό ύψος, στην ίδια κλίμακα. Η κάτω μπάρα είναι η έκταση που το The Whole Horn θεωρεί άνετη για τον μαθητή — μια έκταση, όχι ένας φράχτης.
Το ευφώνιο γράφεται σε κλειδί του φα και η έκταση που θα βρείτε σε μια παρτιτούρα εκτείνεται από E2 έως B♭4 — περίπου 2,5 οκτάβες. Είναι το μέγεθος που δημοσιεύουν τα εγχειρίδια ενορχήστρωσης και μέσα στο οποίο γράφει ο συνθέτης. Απαντά στην ερώτηση «τι μπορώ να γράψω στην παρτιτούρα για αυτό το όργανο».
Το ευφώνιο διαβάζει σε πραγματικό ύψος, άρα η γραπτή και η ηχητική έκταση είναι οι ίδιες νότες: E2 έως B♭4 και στις δύο περιπτώσεις. Δεν χρειάζεται καμία μετατροπή.
Αξίζει να το πούμε καθαρά, γιατί είναι η ερώτηση που πράγματι κάνουν οι άνθρωποι. Σε ένα μεταφέρον όργανο οι δύο εκτάσεις διαφέρουν και αναφέρονται και οι δύο, γι' αυτό τα μεγέθη που βρίσκει κανείς σε διαφορετικά μέρη διαφωνούν τόσο συχνά κατά ολόκληρο διάστημα. Εδώ δεν μπορούν να διαφωνήσουν.
| Νότα | Γραπτό | Ηχεί |
|---|---|---|
| Χαμηλότερη νότα παρτιτούρας | E2 | E2 |
| Υψηλότερη νότα παρτιτούρας | B♭4 | B♭4 |
| Χαμηλότερη άνετη νότα του μαθητή | F2 | F2 |
| Υψηλότερη άνετη νότα του μαθητή | B♭4 | B♭4 |
Η έκταση της παρτιτούρας και η έκταση που κατέχει ένας μαθητής που εξελίσσεται δεν είναι το ίδιο πράγμα, και όταν προσποιούμαστε το αντίθετο, ένα μέρος καταλήγει να μην μπορεί να το παίξει το τμήμα για το οποίο γράφτηκε. Στο The Whole Horn, η γραπτή έκταση F2 έως B♭4 θεωρείται η έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα στο ευφώνιο.
Είναι μια έκταση, όχι ένας φράχτης. Είναι το σημείο όπου ο μαθητής που εξελίσσεται νιώθει αρκετά σίγουρος ώστε η νότα να μην είναι το δύσκολο κομμάτι — όχι ένα όριο που επιβάλλει το όργανο και όχι ένας περιορισμός που θα έπρεπε να πει κανείς σε κάποιον ότι έχει. Και τα δύο άκρα μετακινούνται προς τα έξω με την εξάσκηση, με διαφορετικό ρυθμό, και για διαφορετικούς λόγους στην κορυφή απ' ό,τι στη βάση. Ένας μαθητής που δεν φτάνει σήμερα το B♭4 δεν είναι εκτός έκτασης· βρίσκεται καθ' οδόν προς αυτήν.
Οι βρετανικές μπάντες χάλκινων (brass bands) διαβάζουν το ευφώνιο σε κλειδί του σολ ως μεταφέρον όργανο σε B♭, που ηχεί μία μεγάλη ένατη χαμηλότερα από το γραπτό — ακριβώς όπως το τενόρο σαξόφωνο, και με τις ίδιες γραπτές νότες με ένα μέρος κορνέτας σε B♭. Το όργανο δεν αλλάζει· αλλάζει η γραφή.
| Γραφή | Γραπτή έκταση | Ηχεί |
|---|---|---|
| Κλειδί του φα, πραγματικό ύψος | E2 έως B♭4 | E2 έως B♭4 |
| Κλειδί του σολ, σε B♭ | F♯3 έως C6 | E2 έως B♭4 |
Διαβάστε τις δύο ηχητικές στήλες η μία απέναντι στην άλλη: είναι πανομοιότυπες, επειδή περιγράφουν ένα και το αυτό όργανο. Ένας ευφωνίστας που κινείται ανάμεσα σε μια φιλαρμονική και σε μια μπάντα χάλκινων διαβάζει δύο διαφορετικές σελίδες για ακριβώς τις ίδιες νότες.
Η υψηλότερη νότα που γράφεται συνήθως για το ευφώνιο είναι B♭4. Αυτό είναι το ανώτατο σημείο της έκτασης της παρτιτούρας, που είναι εκδοτική σύμβαση και όχι μέτρηση: είναι η νότα πάνω από την οποία ο συνθέτης παύει να μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι την έχει ο παίκτης.
Η έκταση του ευφωνίου συμπίπτει με αυτή του τενόρου τρομπονιού και, όπως και το τρομπόνι, διαθέτει ένα χρήσιμο ρεζίστρο pedal κάτω από τη γραπτή έκταση. Η πραγματική μεταβλητή του οργάνου δεν είναι η έκταση αλλά ο αριθμός των πιστονιών: ένα ευφώνιο με τέσσερα πιστόνια και σύστημα αντιστάθμισης (compensating) συμπληρώνει τις νότες ανάμεσα στο κάτω άκρο της συνηθισμένης έκτασης και τα pedal, τις οποίες ένα όργανο με τρία πιστόνια δεν μπορεί να παίξει καθαρά.
Η έκταση της παρτιτούρας — γραπτά E2 έως B♭4 — είναι το μέγεθος που αυτός ο ιστότοπος δημοσιεύει ήδη στον πίνακα μεταφοράς της φιλαρμονικής· οι δύο σελίδες το διαβάζουν από έναν ενιαίο πίνακα, ώστε να μην μπορούν να διαφωνήσουν. Είναι η συνήθης έκταση στην οποία διδάσκονται και γράφονται αυτά τα όργανα.
Η έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα — γραπτά F2 έως B♭4 — προέρχεται από τον δικό του πίνακα οργάνων του The Whole Horn, αυτόν που διαβάζει η ίδια η εφαρμογή. Η επικεφαλίδα του δηλώνει τη σύμβαση: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. Είναι ένα δημοσιευμένο εσωτερικό μέγεθος με δηλωμένη φιλοσοφία, όχι μια εκτίμηση γραμμένη για να γεμίσει μια παράγραφο.
Η ηχητική έκταση υπολογίζεται εδώ από τη γραπτή με βάση το διάστημα και δεν αποθηκεύεται — ένα δεύτερο αποθηκευμένο αντίγραφο είναι ένα αντίγραφο που μπορεί να διαφωνήσει με το πρώτο.
Η συνήθης γραπτή έκταση του ευφωνίου είναι E2 έως B♭4, περίπου 2,5 οκτάβες· η γραπτή και η ηχητική ταυτίζονται, επειδή το όργανο διαβάζει σε πραγματικό ύψος.
Η υψηλότερη νότα που γράφεται συνήθως για το ευφώνιο είναι B♭4. Αυτό είναι το ανώτατο σημείο της έκτασης στην οποία γράφονται οι παρτιτούρες. Δεν είναι φυσικό όριο — δείτε παρακάτω τι μετακινεί αυτό το ανώτατο όριο.
Η χαμηλότερη νότα της συνήθους γραπτής έκτασης είναι E2. Στο The Whole Horn, το F2 θεωρείται η χαμηλότερη γραπτή νότα που ο μαθητής παίζει άνετα.
Στο The Whole Horn, η γραπτή έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα για το ευφώνιο είναι F2 έως B♭4. Εκεί ο μαθητής που εξελίσσεται νιώθει σίγουρος — δεν είναι φράχτης: τα δύο άκρα μετακινούνται προς τα έξω με την εξάσκηση και με διαφορετικό ρυθμό για κάθε παίκτη.
Ναι. Το ευφώνιο διαβάζει σε πραγματικό ύψος, άρα E2 έως B♭4 είναι τόσο η γραπτή όσο και η ηχητική έκταση.
Περίπου 2,5 οκτάβες στη συνήθη γραπτή έκταση, από E2 έως B♭4. Η έκταση που ο μαθητής παίζει άνετα είναι στενότερη, από F2 έως B♭4.
Το The Whole Horn παίζει και τις δώδεκα μείζονες κλίμακες στο γραπτό ύψος και στο κλειδί του φα του ευφωνίου, έτσι ώστε αυτό που διαβάζετε να είναι αυτό που παίζετε.
Αποκτήστε την εφαρμογή → Η έκταση κάθε οργάνου