Notennamen op deze pagina zijn internationale letternamen, en het cijfer is het octaaf: C4 is de middelste C.
Beide balken tonen de genoteerde toonhoogte, op één schaal. De onderste balk is de omvang die The Whole Horn als comfortabel voor leerlingen beschouwt — een bereik, geen hek.
De eufonium wordt genoteerd in bassleutel, en het bereik dat je in een partij tegenkomt loopt van E2 tot B♭4 — ongeveer 2,5 octaven. Dit is het getal dat instrumentatieboeken publiceren en waarbinnen een componist schrijft. Het is het antwoord op “wat kan ik voor dit instrument op papier zetten”.
De eufonium leest in concertpitch, dus het genoteerde en het klinkende bereik zijn dezelfde noten: E2 tot B♭4, hoe je het ook bekijkt. Er valt niets om te zetten.
Dat is de moeite waard om helder te zeggen, want het is de vraag die mensen echt stellen. Bij een transponerend instrument verschillen de twee bereiken en worden beide genoemd, en daarom lopen bereikgetallen uit verschillende bronnen vaak een heel interval uiteen. Hier kan dat niet.
| Noot | Genoteerd | Klinkt |
|---|---|---|
| Laagste noot in partijen | E2 | E2 |
| Hoogste noot in partijen | B♭4 | B♭4 |
| Laagste voor leerlingen comfortabele noot | F2 | F2 |
| Hoogste voor leerlingen comfortabele noot | B♭4 | B♭4 |
Het bereik in partijen en het bereik dat een speler in ontwikkeling beheerst zijn niet hetzelfde, en wie doet alsof dat wel zo is, schrijft partijen die de sectie waarvoor ze bedoeld zijn niet kan spelen. The Whole Horn beschouwt F2 tot B♭4 als de voor leerlingen comfortabele genoteerde omvang van de eufonium.
Dat is een bereik, geen hek. Het is het punt waarop een speler in ontwikkeling zo zeker is dat de noot niet het moeilijke deel meer is — geen grens die het instrument afdwingt en geen limiet waarvan je iemand zou moeten vertellen dat hij die heeft. Beide uiteinden schuiven met oefening naar buiten, in verschillend tempo, en boven om andere redenen dan onder. Een leerling die B♭4 vandaag nog niet haalt, valt niet buiten het bereik; die is er onderweg naartoe.
Britse brassbands lezen de eufonium in vioolsleutel als een transponerend B♭-instrument, klinkend een grote non lager dan genoteerd — precies zoals een tenorsaxofoon, en van dezelfde genoteerde noten als een B♭-cornetpartij. Het instrument verandert niet; de notatie wel.
| Notatie | Genoteerd bereik | Klinkt |
|---|---|---|
| Bassleutel, concertpitch | E2 tot B♭4 | E2 tot B♭4 |
| Vioolsleutel, in B♭ | F♯3 tot C6 | E2 tot B♭4 |
Lees de twee klinkende kolommen naast elkaar: ze zijn identiek, omdat ze één instrument beschrijven. Een eufoniumspeler die tussen harmonieorkest en brassband wisselt, leest twee verschillende bladzijden voor precies dezelfde noten.
De hoogste gangbaar genoteerde noot voor de eufonium is B♭4. Dat is de bovengrens van het bereik in partijen, een uitgeversconventie en geen meting: het is de noot waarboven een componist er niet meer van uit kan gaan dat de speler hem beheerst.
De omvang van de eufonium komt overeen met die van de tenortrombone, en net als bij de trombone is er een bruikbaar pedaalregister onder het genoteerde bereik. De echte variabele van het instrument is niet het bereik maar het aantal ventielen: een compenserende eufonium met vier ventielen vult de noten tussen de onderkant van het gewone bereik en de pedalen aan, die een instrument met drie ventielen niet zuiver kan spelen.
Het bereik in partijen — genoteerd E2 tot B♭4 — is het getal dat deze site al publiceert op de transpositietabel voor het harmonieorkest, en de twee pagina’s lezen het uit één tabel, zodat ze elkaar niet kunnen tegenspreken. Het is het gangbare bereik waarin deze instrumenten worden onderwezen en genoteerd.
Het voor leerlingen comfortabele bereik — genoteerd F2 tot B♭4 — komt uit de eigen instrumententabel van The Whole Horn, dezelfde die de app zelf leest. De kop legt de afspraak vast: lo/hi = WRITTEN MIDI, learner-comfortable. Het is een gepubliceerd intern getal met een uitgesproken filosofie, geen schatting om een alinea te vullen.
Het klinkende bereik wordt hier met het interval uit het genoteerde bereik afgeleid en niet opgeslagen — een opgeslagen tweede kopie is een kopie die kan afwijken van de eerste.
Het gangbare genoteerde bereik van de eufonium is E2 tot B♭4, ongeveer 2,5 octaven, genoteerd en klinkend gelijk omdat het instrument in concertpitch leest.
De hoogste gangbaar genoteerde noot voor de eufonium is B♭4. Dat is de bovengrens van het bereik waarin partijen worden geschreven. Het is geen fysieke grens — zie hieronder wat die bovengrens verlegt.
De laagste noot in het gangbare genoteerde bereik is E2. The Whole Horn beschouwt F2 als de laagste voor leerlingen comfortabele genoteerde noot.
Het voor leerlingen comfortabele genoteerde bereik van The Whole Horn voor de eufonium is F2 tot B♭4. Dat is het bereik waarin een speler in ontwikkeling zich zeker voelt, geen hek — de uiteinden schuiven met oefening naar buiten, en bij elke speler in een ander tempo.
Ja. De eufonium leest in concertpitch, dus E2 tot B♭4 is zowel het genoteerde als het klinkende bereik.
Ongeveer 2,5 octaven in het gangbare genoteerde bereik, van E2 tot B♭4. De voor leerlingen comfortabele omvang is smaller, van F2 tot B♭4.
The Whole Horn speelt alle twaalf majeurtoonladders in de eigen genoteerde toonhoogte van de eufonium en in bassleutel, zodat wat je leest ook is wat je speelt.
Download de app → Bereik van elk instrument